kolibant amca

Fitzgerald'dan kızına "kafana takma" listesi

2012-01-25T16:29:00.000+02:00

Amerikalı yazar F. Scott Fitzgerald, 1933 yılında 11 yaşındaki kızı Scottie'ye yazdığı bir mektubu, önemsemesi ve kafasına takmaması gereken şeylerin listesi ile bitirmiş. Yazarın "F. Scott Fitzgerald: A Life in Letters" isimli kitapta yer verilen mektubunda kızına verdiği öğütler şöyle:

Önemsemen gereken şeyler:

Cesaretin

Titizliğin

Verimliliğin

At sürme yeteneğin

Kafana takmaman gereken şeyler:

İnsanların ne düşündüğüne aldırma

Oyuncak bebeklere kafanı takma

Geçmişi dert etme

Gelecek için kaygılanma

Büyümeyi kafana takma

Birinin seni geçmesini dert etme

Zafer kazanmaya kafanı takma

Senin hatan yüzünden değilse başarısızlığı da dert etme

Sivrisineklere aldırma

Sineklere aldırma

Genel olarak böceklere aldırma

Ebeveynlerini kafana takma

Oğlanları kafana takma

Hayal kırıklıklarını dert etme

Zevklere kafanı takma

Tatmin olmaya kafanı takma

Düşünmen gereken şeyler:

Neyi amaçlıyorum?

Çağdaşlarıma kıyasla şu konularda ne kadar iyiyim:

(a) İlim irfan

(b) İnsanları anlayabiliyor ve onlarla anlaşabiliyor muyum?

Sonsuz sevgilere,

Babacığın

diye yazmış Fitzgerald. Şu adreste okurken aklıma Serçelerin Şarkısı isimli film geldi. Vuran sahnelerden biri hemen aşağıda...

random güldüm dede.

2012-01-07T17:05:00.001+02:00

random sequences yaratmak neden mi zor? tıkla hacı.
Bağlantıda da görüldüğü üzere random olmak insan denen şey için bayağı bir zormuş...

product testing: boobies

2011-12-21T19:00:00.000+02:00

İnançlıların 15 Yanılgısı

2011-10-15T13:58:00.001+03:00

İnançlıların en yaygın 15 yanılgısı: 1) Tanrı kavramının “ilk sebep” problemini çözdüğünü zannetmek Tanrı’nın, nedenler zincirinin sonsuzluğu problemini çözdüğünü zannetmek çok yaygın bir yanılgıdır. İlk şey evrenin ortaya çıkışıysa, evrenin sebebi Tanrı’dır demenin nedenler zincirini bitirdiği zannedilir. Halbuki, bu noktada sorulabilecek “Peki Tanrı’nın sebebi nedir?” sorusu çok yerinde bir sorudur. Bu soruya, şartlanmış bir şekilde, “Tanrı’nın sebebi yoktur” veya “Tanrı kendi kendisinin sebebidir” derler. Fakat bu bir açıklama değildir. Çünkü eğer bir şey sebepsiz olabiliyorsa, ya da kendi kendisinin sebebi olabiliyorsa, o zaman bu kişi evrene niye sebep aramaktadır? Belki sebepsiz olan, veya kendi kendisinin sebebi olan şey, evrenin kendisidir. Eğer evrene bir sebep aranması gerekiyorsa, Tanrı’ya neden bir sebep aranması gerekmediğini açıklaması gerekir bu argümanı sunan kişinin. Aslında biraz objektif baksa, Tanrı açıklamasının evrendeki nedenler zinciri sorununa bir çözüm getirmediğini, yapay bir açıklama olduğunu ve aslında bir şey açıklamadığını görecektir. Bu argüman mantıksal olarak çelişkilidir ve ciddi felsefi tartışmalarda kullanılmaz. Fakat günlük hayatta karsılaştığınız ortalama bir inançlının en çok başvurduğu argümanlardan biridir. 2) “Tanrı bilinmezdir” demek, ama Tanrı hakkında yorum yapmak Bunu da genellikle ateistlerin Tanrı kavramının yarattığı mantıksal sorunlarla ilgili soruları üzerine söylerler. Derler ki, bu sorular Tanrı için sorulamaz. Bu sorular insanin sınırlı algılama ve düşünme eyleminin ürünüdür. Tanrı’yı bağlamaz. Tanrı bunların tümünün üstündedir ve bizim onu tam olarak anlamamız mümkün değildir. Biz sadece onu bir şeylere benzeterek kısmen anlayabiliriz derler. Bu açıklama bu şekliyle fena değilmiş gibi görünür ama aslında çok temel ve her şeyi çökerten bir eksiği vardır. O da Tanrı’nın gerçekten varolup olmadığı, ne olduğu ve nasıl olduğu bilinmeden bu açıklamanın yapılamayacak olmasıdır. Yani bu açıklamayı yapan kişi, Tanrı’nın hem varolduğundan hem de niteliklerinin neler olduğundan emin olmalıdır ki Tanrı hakkında bize o bilgileri versin. Yani bunları söyleyebilmesi için, bir kişinin zaten baştan Tanrı’yı görüp bilmesi ve algılaması gerekmektedir. Ve daha önemlisi Tanrı’nın bilinebilir olması gerekmektedir. Fakat kişi zaten Tanrı’yı açıklarken bilinemez diye açıkladığı için kendi içinde bir çelişkiye düşmektedir. Yani aslında “Ben bilinemez bir şeyi biliyorum” demiş olmaktadır. Hiç kimsenin, Tanrı’nın nasıl olduğunu, neye benzediğini ve varolup varolmadığını bilmeden, Tanrı’yla ilgili herhangi bir söylev vermesi mümkün değildir. Tanrı’nın nasıl olduğunu (veya nasıl olmadığını) açıklayan inançlıların, bu bilgiye nasıl ulaştıklarını da açıklamaları gerekmektedir. Bu bilgi bu kişilere malum mu olmaktadır? Yoksa onlar da başkalarından (din alimleri) mı duymaktadır? eğer ikincisiyse, o zaman bu alimler bu bilgilere nasıl ulaşmaktadır? 3) “Evrenin sebebi” ile “Tanrı”yı aynı şey zannetmek Bu da inançlıların bir başka yanılgısı. Tanrı’nın neden varolduğuna dair kanıt getirirken, bir şeyi kanıtlamaya en çok yaklaştıkları nokta (ki burada da bir şey kanıtlayamazlar ama o ayrı konu), evrenin bir sebebi olması gerektiğidir. Fakat farz edelim ki bu kanıtlanmış olsun ve evrenin bir sebebi olması gerektiği ortaya çıksın. Bu yine de bu sebep Tanrı’dır demekle aynı şey değildir. İnançlı zihin her nedense sebebini bilmediğimiz bir şeyi ortaya çıkardığında Tanrı’yı kanıtladığını düşünür. İnançlının zihninde Tanrı bilinmeyen her şey için cevaptır. İsin garibi, kanıt bile gerektirmeyen bir cevaptır. Bir şeyin sebebi bilinmiyorsa, bu, o şeyin sebebinin göksel dinlerin Tanrı’sı olduğunun kanıtıdır. Bu nasıl bir mantıktır siz düşünün. Her şeyden önce, eğer evrenin sebebi üzerine spekülasyon yapacaksak, Tanrı fikri kadar popüler olmayan pek çok açıklama da akla gelir. Bunlarla fazla karşılaşılmaması, bunların mantıksal açıdan Tanrı fikri ile eşdeğer olmamaları, hatta ondan daha mantıklı olmamaları anlamına gelmez. Nitekim Evrenin sebebi deyince, bu sebebin zeki ve amaç sahibi bir sebep olması bile gerekmez. Eğer aranan sadece bir sebepse, bu sanal bir parçacık veya boşlukta simetri kırılımına sebep olan bir kuantum dalgalanması bile olabilir. 4) Evrenin ardında zeka görmek ve bu zekayı Tanrı zannetmek Bu yanılgı iki başlığa ayrılabilir aslında. Biri evrenin ardında zeka görmek, diğeri ise bu zekayı Tanrı zannetmek. Evrenin ardında zeka olup olmadığı ve evrenin bir tasarım ürünü olup olmadığı ile ilgili olarak daha önce çok yazdık. Evrende yapılan objektif gözlemler, aslında ardında zeka olduğuna değil, tam tersi her şeyin kör bir şekilde işlediğine işaret eder. Evrenin neden tasarım urunu olmadığına ve evrenin ardında neden zeka olmadığına dair olarak daha önce yazdığımız iki yazıya link veriyorum: Zeki tasarım, Doğa ve tasarım. Evrenin ardında zeka olduğunu düşünmek zihinsel bir şartlanmanın ürünüdür. Sebebini merak eden bu iki yazıyı okumalıdır. Fakat farz edelim ki evrenin ardında zeka var. Bu yine de bu zekanın Tanrı olduğu anlamına gelmez. Bu zeka, bir uygarlığın kolektif zekası olabilir, veya insanlığın günümüzdeki uygarlığını yaratan zekanın çok uzak gelecekte alacağı biçim olabilir. (Örneğin, belki de insanlık çok uzak gelecekte öyle bir düzeye ulaşacak ki, zamanda geri gidip evreni yaratacak). Ya da başka bir şey olabilir. Bu spekülasyonlara mantıksız deyip kenara atmadan önce, Tanrı ve göksel dinlerin masallarının ne derece mantıklı olduğunu bir düşünün. Gökte bir yerlerde yaşayan ve koca evreni insanlar için yaratıp, bir de cennet ve cehennem yaratan, insanları günah işlemeye eğilimli yaratıp, sonra işliyorlar diye cezalandıran, kendi varlığını çok açıkça göstermeyip, sonra da inanmıyorlar diye suçlayan bir sadist hükümdar fikri mi daha mantıklıdır, yoksa yukarıdaki spekülasyonlarda dile getirilen zeka türleri mi? Hem zaten, evrenin ardında zeka olduğu anlaşılsa bile, bu cevaptan çok soru yaratır. O zaman o zekanın kökeni, nasıl ortaya çıktığı, vs. açıklanmalıdır. 5) Cevapları bilmek zorunda olduğumuzu ve cevapların her zaman bilinebileceğini zannetmek Evrenin kökeni ve hayatin anlamıyla ilgili temel soruların cevaplandırılmasını mümkün ve zorunlu görür inançlı. Bu soruların cevaplandırılabilmesi elbette güzel olurdu ama bu bir temennidir sadece. Bu temenniyi gerçek zannetmek ve gerçekten de bu soruların doğru cevaplarına uygarlığımızın bugünkü düzeyinde eksiksiz ve tartışmasız ulaşılabileceğini zannetmek ve daha ilginci, bu cevaba zaten sahip olunduğunu zannetmek başka bir yanılgıdır. Bilinçli insanin, bu tur temel konularda bilinmeyenlerle yasamayı öğrenmesi gerekmektedir. Yoksa doğru cevap diye uydurma bazı cevaplarla kendini kandıracaktır. 6) Yokluğu varlıktan öncelikli görmek ve varlığın ille de yokluktan çıkması gerektiğini zannetmek İnançlı yokluğu temel durum görür ve varlığın ondan çıkması gerektiğini düşünür. Bu önyargıya dinlerdeki yoktan yaratma/yaratılma fikri yol açmaktadır. Halbuki, prensip olarak yokluğun daha temel ve daha öncelikli durum kabul edilmesinin bir zorunluluğu yoktur. Varlık da tek başına yokluk kadar temel bir durumdur, daha doğrusu bu ikisi iç içedir ve yokluk olmadan varlık, varlık olmadan ise yokluk anlaşılamaz. Bu konuda, sitemizdeki varlığın kökeni yazısı okunabilir. 7) Tanrı deyince ne kastettiğini bildiğini zannetmek İnançlılar, Tanrı deyince ne kastettiklerini bildiklerini zannederler. Halbuki Tanrı kavramı, ilk ortaya çıktığından beri, ne anlama geldiği belirsiz, bulanık, çelişkili ve anlaşılmaz bir kavramdır. Tanrı için söylenen şeyler birbiriyle çelişir ve bir kısmi da mantığa aykırıdır. Fakat bu durumu açıklamak için inançlılar bizim algı kapasitemizin ve zihinsel yeteneklerimizin Tanrı’yı anlamaya yetmeyeceğini söylerler. Tabi bunu dediklerinde de yukarıda bahsettiğimiz 2 numaralı yanılgıya düşmüş olurlar. Tanrı’nın tanımlanması konusunda sitemizde yer alan Tanrı’nın Tanımı yazısı okunmalıdır. 8) Tanrı’nın varlığının kanıtlanabileceğini zannetmek Her insanin içinde az ya da çok bilimsel kaygılar vardır, ve bu yüzden inançlılar Tanrı’nın varlığının kanıtlanabileceğini düşünmek isterler. Daha doğrusu, varlığını kanıtlayarak inandıklarını düşünmek isterler. Halbuki, konuyla biraz yakından ilgilenen herkes, ki buna teologlar da (hatta özellikle onlar) dahil, doğaüstü olduğu, tam anlaşılmaz olduğu ve algı alanımızın dışında olduğu söylenen metafizik bir kavramın varlığının kanıtlanamayacağını görür. 9) Tanrı’nın varolduğunu kanıtlamanın, dinlerin ilahi olduğunu kanıtlamakla aynı anlama geleceğini zannetmek Bu da çok yaygın bir yanılgı inançlılar arasında. Bu iki fikir arasında bir uçurum var normalde. (Evrene sebep olan bir güç tanımlayıp buna Tanrı demekle, bu Tanrı’nın dinlerin bahsettiği Tanrı olduğu ve bizlere kitaplar, peygamberler gönderdiğini düşünmek arasında). Ama her nedense bu eksiklik gözlerine çok fazla batmaz inançlıların. Bu sorunu fark ettiklerinde, deist oluyorlar zaten. 10) Bir inancın popülerliğinin doğruluğunu gösterdiğini zannetmek İnançlılar, farkında olmasalar da, aslında topluma uydukları için inanırlar. Toplumda yaygın olan bir fikirden şüphe etmemek insan psikolojisinin yarattığı bir yanılgıdır. İnsanların çoğunun Tanrı’ya inanmasını, bu inancın doğruluğuna bir kanıt gibi görmeleri çok ilginç bir yanılgı örneğidir inançlılarda. 11) Gerçekten kafa yorarak ve bilinçli bir şekilde inandıklarını zannetmek Bu da yukarıdaki maddeyle ilişkili bir yanılgıdır. Din ve inanç konuları düşünüldüğünde ilk anda akla gelen birkaç nokta üzerine çok az da olsa kafa yormuş olmayı, bu konuları incelemiş olmak ve bilerek, araştırarak, bilinçli şekilde inanmak zannederler. Halbuki, toplumdan hazır aldıkları inançları devam ettirmektedirler. Gerçek sorgulama daha yoğun bir çabayı ve her şeyden önce daha derin bir araştırmayı gerektirir. 12) Ateist olmak için Tanrı’nın varolmadığının kanıtlanması gerektiğini zannetmek İnançlılar, ateistlerin bir iddia ile gelmediğini, asıl iddia sahibi tarafın kendileri olduğunu bir türlü anlayamazlar. Pek çok inançlı, ısrarla, ateistlerden ateist iddialara kanıt ister. Tanrı’nın varolmadığını kanıtlamalarını talep ederler örneğin ateistlerden. Halbuki, ateist açısından konu farklıdır. Ateist için iddia sahibi taraf karşı taraftır ve inançlının inancını kanıtlaması gerekir. Eğer inançlı, inancını kanıtlayamazsa, iddiasına inanmanın bir anlamı kalmaz. Ateist karşı tarafı çürütmek zorunda değildir. Sadece karşı tarafın iddiasının desteksiz olduğunu göstermesi yeterlidir ateistin. Bir ateist için, inançlının “Tanrı’nın varolmadığını kanıtla” demesi, “Noel babanın varolmadığını kanıtla” demekten farksızdır. Ateist, kanıtlama yükümlülüğünün kendisinde değil, karşı tarafta olduğunu görür. Birisi eğer Noel babanın varolduğunu iddia ediyorsa, bu iddiasını kanıtlamak onun görevidir. Kimse bütün ömrünü olmayan şeylerin olmadığını kanıtlamaya uğraşarak geçiremez. Bir şeyin olduğu iddia ediliyorsa, iddia sahibinin bunu kanıtlaması gereklidir. Kanıtlayamadığı takdirde, fikrinin Noel baba masalından, veya 7 başlı ejderhanın varolduğu iddiasından farkı kalmaz. 13) Kuran’da mucize olabileceğini zannetmek Bu da çok safça bir düşüncedir. Her nedense bütün dünyada sadece kendilerinin bu mucizelere tanık olduğunu görmezler. Kuran’da gerçekten mucize olsa, bunun insanlığın dikkatinden kaçmayacağını, dünya üzerinde çeşitli konulara kafa yoran çok zeki insanlar olduğunu ve bu kişilerin kolay kolay kül yutmayacağını bir türlü anlayamazlar. Her nasılsa, kurandaki bu mucizelerin dikkatlerden kaçtığını ve ancak kendileri bahsederse insanların göreceğini zannederler. Örneğin yabancı uzmanlar arasında da kuranı veya diğer dinlerin kutsal metinlerini okuyup inceleyen uzmanlar olabileceğini ve bu kitaplarda olağanüstü bir durum olsa, bunun bugüne dek keşfedilmeden kalamayacağını bir türlü göremezler. Bu bence Müslüman inançlıların en saf yanılgılarından biridir. 14) Kuran’ın gerçekten elle tutulur ve kendi içinde tutarlı bir kitap olduğunu zannetmek Bu ise, inandığı kitabi okumamaktan ve bilmemekten kaynaklanır. Zannederler ki, kuran dogru yol gosteren bir kitaptır da, inanmayanlar sadece delil eksikliğinden inanmaz. Kendileri objektif bir gözle okusalar, hatta bırakın objektif gözü, açıp okusalar, pek çok celiskiyi ve tutarsizligi kendileri de göreceklerdir. Fakat çoğu inançlı elbette bunun bilincinde değildir. 15) Evrim teorisinin inanıp inanmama kategorisinde bir şey olduğunu zannetmek Son olarak, pek çok inançlı, evrim teorisini de dinlerde olduğu gibi inanıp inanmama kategorisinde değerlendirirler. Meselenin, delil, gözlem, bilimsel doğrulama yöntemleri, vs. gibi yönlerini görmezler. Bu da bilimi ve bilimin yöntemini bilmemekten kaynaklanır. Bilmezler ki, bilimde teoriler tercihe göre kabul veya red edilmez, bilimde karşıt görüşlüleri bile ikna edecek düzeyde somut kanıt ortaya çıkmadan bir fikir benimsenmez. Dolayısıyla evrim teorisi gibi bilimin yerleşik teorilerinden birinin konuyla gerçekten teknik düzeyde ilgilenen hemen hemen herkesi ikna edecek düzeyde delili vardır. İnançlılar bunu bilmezler ve bu yanılgıları da yukarıdaki tüm yanılgılarda olduğu gibi, şartlanma ve bilgisizlikten kaynaklanmaktadır.

Tanrı'yla aynı fikirde değilim

2011-10-11T22:59:00.001+03:00

Tanrı'yla aynı fikirde değilim.
İntihar edenlerin
Cehenneme gideceği konusunda..

Kâinatın yaratılışına
Katılmaktan bıktığımda ruhum;
İntihar edeceğim ben de,
Denenmemiş bir yolla..

Nerdeyse bütün akıllı kalpler,
İntihar edip siktir çekmiş yeryüzüne..
Ben ateist değilim!
Babasıymış gibi, Tanrı'ya küsen bir çocuğum..
Eğer Tanrı intihar edenleri ve Nietzsche'yi
Cehenneme gönderirse,
Cehennemde yanmayı tercih ederim ben de.
Tanrı dürüstlüğü sever..!

Tanrı'nın hayal gücünü beğenmiyorum.
Ben tanrı olsam,
Peygamberler göndermez,
Direkt konuşurdum insanlarla..

Ben tanrı olsam,
Hitler'i iyi kalpli bir yahudi olmakla cezalandırırdım.
Yahut yetenekli bir yazar yapardım onu.
İçindeki kötülüğü insanlara değil,
Tuallere boşaltırdı..

Ben tanrı olsam,
Devletler yok olur,
Gül kokulu bireyler var olurdu sadece.
Atlar çılgın zamanlar koşardı..

Ben tanrı olsam,
Düşünce gücüyle herkesin
İstediği karakter olmasını sağlardım.
Dünya bir şiirin
Yaratılım sürecine dönüşürdü böylece..

Ben tanrı olsam intihar ederdim!
İnsanlarla birlikte,
Acı çekmeyi öğrenemediğim için..

César Abraham Vallejo Mendoza

BİTİŞİN ÇIĞLIĞI

2011-08-10T23:45:00.001+03:00

Kararınız ne olursa olsun acı çekeceğinizi bildiğiniz durumlarda, bir
karara varmak çok güçtür. Özellikle sevgi ilişkilerini bitirirken,
ayrılıkların da başlangıcında. Bir şey olur, bir şey yaşanır ya da olması
gereken gerçekleşmez. İşte o zaman içinden bir parça kopar insanın.
"Bu bana göre değil, hak etmiyorum ben bunları" diye düşünür.

Aşk varsa, sevgi oluşmaya başlamışsa, başını hızla bir yere
vurduğunda hissettiği acıdan daha keskin bir acı kaplar ruhunu.
İsyan etmek, bağırmak, çağırmak, "kendine gel, yaptığını fark
et" demek ister. İlk sarsıntı bazen bir kucaklaşmayla, bazen bir
özür ya da özrü sembolize eden bir davranışla, daha kötüsü bazen
hiç konuşulmadan geçer gider. Ama ardı arkası kesilmiyorsa
incinmelerin ya da farklılıklardaki yansımaların, yürekteki
acı büyür iyice. Ve başlar çatışma.

Yürek, ilkel toplumlardaki tamtamların çığlığıyla sarsılırken,
akıl yüreği sakinleştirmeye, çözüm üretmeye çabalar. Paramparça
hisseder kendini insan. Benliğe, doğrulara, sağlıklı birlikteliğe
duyulan özlemle, sevgiliye duyulan özlem arasında takılı kalır.
İlkel çalgıların ve çığlığın ritmi artarsa eğer, yani var olanlara
yenileri eklenirse, akıl daha çok frene basar. Bu kez "kendine
gel !" denen, kendisidir. Çünkü aynada görülen, göz kapakları
düşmüş, dudakları sarkmış yüz, artık mutlu degildir.

Yapılacak tek bir şey vardır. "Ya olduğu gibi kabul et ve
acı çekme ya da çık git." Bilir bilmesine bunu yürek de,
gitmeyi istemez. Bedenini uzaklaştırmayı değil, onu
göğsüne sokmayı ister. Sarılmak, daha çok bir olmak.

Hele bir de paylaşılan zaman ve yaşam parçaları çoksa,
umutlar ve hedefler beraber konduysa, emek harcandıysa var
olmak için, daha da güçleşir gitmek. Tüm bunlar yaşanırken
benlikte ve ruhta, artık bir arada oluşun da tadı kalmaz.
Çünkü, ne, bir olunabilir bu sorularla, ne de gidilebilir bu
özlemle. Tamtamın sopası, her soluğa denk düşer böylesi
zamanlarda. "Seni Seviyorum" o ilkel sestir aslında. Sevgi
yener mi aklı? Bazen. Ama hep o incinmeye, yeniden hayal
kırıklığına uğramaya hazır oluş halde sürer ilişki. Kişi,
bilir bir gün bağların kopacağını. Sadece süreyi uzatmaya,
kopuşu geciktirmeye yarıyordur davranışları.

Bazen de akıl galip çıkar, yüreği de yanına çekerek. "Tamam"
diye düşünür insan. "Onu çok seviyorum. Bedeninin sıcaklığını,
sarılmasını özlüyorum. Ama kumaşın dokuması farkli işte.
Tutmuyor birbirini. Farklılıklar, olanlar ya da olmayanlar bu
kadar sarsıyorsa beni; kendimi, 'ben'ime olan saygımı
korumak için bitirmeliyim ilişkimizi."

Ve geriye dönüp yaşananlara bakar. "Denemediğim yol
kalmış mı? Yeterince süre vermiş miyim sorunların çözümü için?
Çaba göstermiş miyim gerçekten?" diye sorar. Her şey denenmişse
bile, son bir sanş vermeden ilişkiye, çıkıp gidemez. "Şu olaya,
bu zamana kadar yaşarım, yaşatmaya çalışırım sevgimi. Tekrar
oturur konuşur, anlatmaya, anlamaya çabalar,olamazlığına emin
olmadan koparmam içimdeki duyguyu"diye düşünür. Ve yaşar.

Eğer sevgi gerçekse, kişilikler sağlıklıysa, farklılıklar aşılamaz
boyutta değilse, çözülür sorunlar. Ama aksi durumda, tek yol kalır
hayatta. Gidiş. Hem de gelişi olmayan bir gidiş. Denenmiş elbisenin
provasının olmayacağını bilerek, geride hiçbir şüphe, akılda hiçbir
keşke, yürekte hiçbir ümit bırakmadan, çıkıp gidilir.

Acı çekilmez mi? Hem de nasıl çekilir. Yine de bilir ki insan,
beraber olduğu sürece hep acı çekecek., acı çekme ihtimaline
karşı hep tetikte duracak, mutluluk,huzur üretemeyecek.

Bu yüzden haykırır yüreğinin olanca gücüyle: "Hadi şimdi vurun
bakalım tamtamlar. Şimdi daha hızlı, daha güçlü çığlıklar atın.
Başka ses duyamaz hale getirin beni. Ama ben gidiyorum.
Çünkü bir süre sonra susacağınızı biliyorum. Alın bir vuruş
da benden. Biten ilişkiye, gönderilen sevgiliye,
içimdeki acıya! Yine de gidiyorum."

fotoğraf

2011-06-06T23:06:00.003+03:00

Her insan fotoğraflarda güzel çıkmadığını düşünür. aslında belki de en güzel oldukları yer fotoğraflardır.. öyle dururlar çünkü yalan söylemezler, bırakıp gidemezler, nankör olamazlar, arkandan konuşamazlar, kalbini kıramazlar, seni aldatamazlar, ihanet edemezler.. gerçeğinde bu yazılanların hepsini yaparlar, fotoğraflar sadece susar, bakar.

Küçük Prens'ten...

2011-05-07T21:03:00.001+03:00

Eğer insan bir çiçeği seviyorsa ve milyonlarca yıldızın üzerinde bu çiçekten yalnızca bir tanecik varsa, yıldızlara uzaktan bakmak bile bu insanı mutlu etmeye yeter. Çünkü insan kendi kendine 'işte benim çiçeğim oralarda bir yerde' diyebilir.

* Eğer büyüklere, "güzel bir ev gördüm, kırmızı tuğlalı: pencerelerinden sardunyalar sarkıyor, damında ise kumrular var" derseniz, nasıl bir evden söz etmekte olduğunuzu bir türlü anlayamazlar. Ne zaman ki onlara, "yüz milyonluk bir ev gördüm" dersiniz, işte o zaman size, "oo, ne kadar güzel bir evmiş!" derler gözlerini koca koca açıp.

* Sen de kendi kendini yargılarsın, diye karşılık verdi kral. En zoru da budur. İnsanin kendini yargılaması başkasını yargılamasından daha zordur. İyi yargılamayı başarırsan, gerçek bilge olduğunu kanıtlamış olursun.

* İnsanların arasında da yalnız kalır insan.

* ..Güzelsiniz ama boşsunuz, diye ekledi. Kimse sizin için canını vermez. Buradan geçen herhangi bir yolcu benim gülümün size benzediğini sansa bile, o tek başına topunuzdan önemlidir. Çünkü üstünü fanusla örttüğüm odur, rüzgârdan koruduğum odur, kelebek olsunlar diye bıraktığımız birkaç tanenin dışında bütün tırtılları uğruna öldürdüğüm odur. Yakınmasına, böbürlenmesine, hatta susmasına kulak verdiğim odur. Çünkü benim gülümdür o..

* Senin oradaki insanlar, dedi Küçük Prens, bir bahçenin içinde binlerce gül yetiştiriyorlar ama yine de aradıklarını bulamıyorlar. Aslında aradıkları tek bir gülde, ya da bir damla suda bulunabilir. Ama kördür gözler. İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman gerçekleri görebilir.

* ...Bana bakıyordu. Elimde çekiç, parmaklarım yağdan simsiyah olmuş, ona çok çirkin gözüken bir nesnenin üzerine eğilmiş olan bana...

- Tıpkı büyükler gibi konuşuyorsun!
Biraz utandım ama o acımasızca sürdürdü:
- Herşeyi birbirine karıştırıyorsun, karmakarışık ediyorsun.
Gerçekten çok kızmıştı. Altın renkli saçları rüzgârda dalgalanıyordu.
- Gezegenlerden birinde yaşayan kırmızı yüzlü bir adam tanıyorum. Tek çiçek koklamamış, tek bir kez yıldıza bakmamış, kimseyi sevmemiş. Yaşamı boyunca tek yaptığı sey bir takım sayıları toplamak. O da bütün gün kendi kendine aynı şeyleri söylüyor, senin gibi: "Çok önemli işlerim var benim!" Bunları söylerken gururla kabarıyor göğsü. Ama o insan değil ki, mantar!
- Ne?
- Mantar!
Küçük Prens şimdi öfkesinden bembeyazdı.
- Çiçeklerin milyonlarca yıldır dikenleri var. Milyonlarca yıldır koyunlar dikenli çiçekleri de yiyorlar. Peki neden bu çiçeklerin hâlâ dikenleri olsun diye çabalamalarının nedenini anlamaya calışmak önemli işlerden sayılmıyor? Koyunlarla çiçeklerin arasındaki bu savaşs kırmızı yüzlü adamın topladığı rakamlardan daha mı önemsiz? Hele benim gezegenimde, yalnız benimkinde yaşayabilen bir çiçeğimin olduğunu, bunu koyunun bir ısırışta yok edebileceğini düşün. Bu çok mu önemsiz?
Şimdi de yüzü al aldı.
- İnsan bir çiçeği severse, milyonlarca ve milyonlarca yıldızda yalnız tek bir çiçek açarsa, işte o yıldızlara bakarak mutlu olur. Kendi kendine şöyle der: Ama koyun çiçeği yerse bütün yıldızlar kararıverir... Bu da hiç önemli değil öyle mi?
Sözleri hıçkırıklara boğuldu.
Gece olmuştu. Âletlerimi olduğu yere bıraktım. Şu anda çekicin, cıvatanın, susuzluğumun ne önemi vardi? Yıldızlardan, gezegenlerden birinde, benim gezegenim Dünya´da bir Küçük Prens vardı avutulacak. Kollarıma aldim onu ve başını okşadım...

Bikaç...

2011-04-25T19:50:00.003+03:00

"Bir gün köprüde yürüyordum ve köprünün kenarında kendisini aşağı atmak üzere olan bir adam gördüm. Yanına gidip bağırdım: "Dur! Yapma! "Neden yapmayayım?" dedi "Çünkü yaşanacak çok şey var". "Mesela ne?" dedi. "Peki, sen ateist misin yoksa inançlı mısın?" "İnançlıyım" dedi. "Ben de" dedim. "Hristiyan mısın, Müslüman mısın, Musevi misin, Budist misin, Hindu musun?" "Hristiyanım" dedi. "Ben de" dedim. "Katolik misin Protestan mısın?" "Protestanım dedi. "Ben de" dedim. "Anglikan mısın, Baptist misin?" "Baptistim" dedi. "Woow ben de" dedim. "Tanrının Baptist Kilisesine mi yoksa Efendimizin Baptist Kilisesine mi üyesin?" "Tanrının Baptist Kilisesine üyeyim" dedi. "Ben de" dedim. "Orijinal Tanrının Baptist Kilisesine mi yoksa Reformcu Tanrının Baptist Kilisesine mi üyesin?". "Reformcu TanrınınBaptist Kilisesine üyeyim" dedi. "Ben de" dedim. "Reformcu Baptist Kilisesi, 1879 Reformuna mı yoksa Reformcu Baptist Kilisesi, 1915 Reformuna mı üyesin?" "Reformcu Baptist Kilisesi, 1915 Reformuna üyeyim" dedi. "O zaman geber, seni dinsiz kafir" dedim ve onu aşağı ittim!""

Emo Philips

Siyasetle uğraşmamanın cezası, sizden daha aptal olanlar tarafından yönetilmektir. - Platon

Hiç kimse atalarının ahlaki bozukluklarını körce savunanlardan daha çok acıya sebep veremez. - William Faulkner

Evrende en çok bulunan iki şey: Hidrojen ve aptallık. - Harlan Ellison

Merak, hareketli bir aklın kalıcı ve kesin bir özelliklerinden biridir. - Samuel Johnson

Akıl yürütemeyen aptaldır; akıl yürütmeyen bağnazdır; cesaret edemeyen köledir. - Sir William Drummond

Dünya üç beş bilgisizin elinde; Onlarca her bilgi kendilerinde. Üzülme; eşek eşeği beğenir: Hayır var sana "kötü" demelerinde. - Ömer Hayyam

Hiç bir şey bilmiyorlar, bilmek istemiyorlar. Şu cahillere bak, dünyaya egemen onlar. Onlardan değilsen eğer, sana kâfir derler. Onlara aldırma Hayyam, yoluna devam et. - Ömer Hayyam

Büyük beyinler fikirleri tartışır, vasat beyinler olayları tartışır ve küçük beyinler başka insanları tartışır. - George Parry

Karanlıktan korkan bir çocuğu kolaylıkla affedebiliriz. Hayattaki gerçek trajedi yetişkinlerin aydınlıktan korkmasıdır. - Platon

Yeterince sık söylenen bir yalan, gerçek olur. - Lenin

Bir insanı zorla susturmak ona bahşedebileceğiniz en büyük onurdur. Onun size karşı olan mükemmelliğini kabul ettiğiniz anlamına gelir. - Joseph Sobran

Tehlikesiz bir fikir, fikir denemeyecek kadar değersizdir. - Oscar Wilde

Ne büyük gelişme kaydetmişiz. Orta Çağda olsak beni yakarlardı. Şimdi kitaplarımı yakarak yetiniyorlar. - Sigmund Freud (Nazilerin kitaplarını yakması üzerine söyledikleri)

İnsanların ahlaksız dediği kitaplar, insanlara kendi ayıplarını gösteren kitaplardır. - Oscar Wilde

Askeri eğitimin amacı insanları sadece savaşa hazırlamak değil, ama savaşın çıkmasını şiddetle arzu ettirmek. - Louis Simpson

Ben oğlumu asker olsun diye yetiştirmedim, benim gururum ve neşem olsun diye onu büyüttüm. Kim başka bir annenin oğlunu öldürmesi için onun omuzuna bir tüfek koymaya cesaret edebilir? – Bir Anne

Yükselmenin en alçakcası, zayıfların sırtına basarak yükselmektir. - LaRochefoucauld

Aynen iki elin parmakları gibi, insanlar da birbirine eşittir. Hiç kimse, kimse üzerinde hak iddia edemez. Siz kardeşsiniz. - Hz. Muhammed

Benim ne ırk önyargım var, ne sınıf önyargım var, ne de din önyargım var. Tek umursadığım, kişinin insan olması ve bu benim için yeterli - Mark Twain

İnsanlar ırk veya renk gibi tesadüfi sebeplerle üstün olmazlar. En iyi kalbi, en iyi beyni olanlar üstündür. Üstün insan yerdekine eğilerek ayakta durur ve onu kaldırarak yükselir. - Robert Ingersoll

Gerçek uygarlık, herkesin diğerine kendisi için istediği her hakkı vermesidir. - Robert Ingersoll

Gerçek insan, başkasının yüzünde patlayan tokadı kendi suratında duyabilen insandır. - Jose Marti

"Sorunun esası şudur: Ya devrim yolunu seçeceğiz... ya da, bu düzenin baskılarına, haksızlıklarına boğun eğerek, şu ya da bu biçimde teslim olarak yaşamayı seçeceğiz. Bu çeşit bir seçiş, yok olmanın bir biçimidir."

Yılmaz Güney

Hiç kimse bilerek kötülük yapmaz. Kötülük "bilginin" eksikliğinden kaynaklanır.-Sokrates

Zorla alabileceğin bir hakkın, sana verilmesine izin verme! - Friedrich Nietzsche

Önce sizi umursamazlar, sonra size gülerler, sonra sizinle kavga ederler, sonra siz kazanırsınız. - Gandhi

12 yaşındayken, babamla ava çıktık ve bir kuşu vurduk. Kuş orada yatıyordu ve o sırada aklıma bir şeyler çarptı. Neden bu sabah uyandığımda benim kadar mutlu olan bu yaratığı öldürmeye eğlence diyoruz?

Üzgünüm... Ama ben imparator olmak istemiyorum. Bu benim işim değil. Kimseye hükmetmek yada boyun eğdirmek istemiyorum. Elimden gelirse , herkese yardım etmek isterim : yahudi olan,olmayan,zenci veya beyaz... Hepimiz karşımızdakine yardım etmek isteriz. İnsanların yapısı böyledir.Biz birbirimizin mutluluğu için yaşamayı isteriz, kötülüğü için değil. Birbirimizden nefret etmek ve hor görmek istemeyiz. Bu dünyada herkese yetecek yer var. Ve toprak hepimizin ihtiyacını karşılayacak kadar bereketlidir. Yaşam biçimimiz özgürce ve güzel olabilir,ama biz o yolu yitirdik. Açgözlülük insanların ruhunu zehirledi, dünyayı nefret kuşattı, hepimizi kaz adımlarıyla sefaletin ve kanın içine sürekledi. Hızımızı arttırdık ama bunun tutsağı olduk.Bolluk getiren makineleşme bizi yoksul kıldı. Edindiğimiz bilgiler bizi alaycı yaptı ; zekamız ise katı ve acımasız. Çok fazla düşünüyoruz ama çok az hissediyoruz. Makineleşmeden çok insanlığa muhtacız... Zekadan çok iyilik ve anlayışma muhtacız... Bu değerler olmadan hayat korkunç olur, her şeyimizi yitiririz. Uçaklar ve radyo bizleri birbirimize yakınlaştırdı. Bu buluşların var oluş nedeni, doğaları gereğiş, insanın içindeki iyiliği ortaya çıkarmak, evrensel kardeşliği oluşturmak ve hepimizin birleşmesini sağlamktır. Şu anda bile sesim dünyadki milyonlar insana, acı çeken milyonlarca kadın, erkek ve küçük çocuğa, suçsuz insanları hapse atan,işkence eden bir sistemin kurbanlarına ulaşıyor. Beni işitenlere şunu söylmek istiyorum : "Umutsuzluğa kapılmayın." Üstümüze çöken bela,vahşi bir hırsın insanlığın gelişmesinden korkanların duyduğu acının bir sonucudur.İnsanlardaki bu nefret duygusu geçecek ve diktatörler ölcektir. Ve halktan aldıkları güç, yine halkın eline geçecektir. Son insan ölene kadar özgürlük asla yok olmayacaktır. Askerler !!! Kendinizi bu vahşilere teslim etmeyin.Sizleri hakir gören ve esir eden, hayatlarınızı yönetmeye çalışan, ne yapmanız, ne düşünmeniz, ne hissetmeniz gerektiğini size emredenlere ; sizleri bir hayvan terbiye eder gibi şartlandırıp topun ağzına sürenlere boyun eğmeyin.Bu doğa dışı adamlara boyun eğmeyin, makine kafalı, makine kalpli bu adamlara... Sizler birer makine değilsiniz ! Sizler hayvan değilsiniz! Sizler insansınız ! Kalbiniz insanlık sevgisiyle dolup taşmaktadır! Nefret etmeyin! Yalnızca sevilmeyenler nefret eder... Sevilmyenler ve doğaya aykırı olanlar... Askerler ! Kölelik uğruna savaşmayın! Özgürlük için savaşın! St Luke'un İncil'nin on yedinci bölümünde şunlar yazılıdır : " Cennet insanların içindedir. Tek bir insanın yada bir zümrenin değil, tüm insanların içinde,sizin içinizdedir... Güce siz insalar sahipsiniz. Makineleri yapacak güce, mutluluğu yaratacak güce... Bu hayatı özgür ve güzel kılacak güce sizler sahipsiniz. Bu hayatı olanğanüstü bir maceraya çevirecek olan yine sizlersiniz. Öyleyse, demokrasi adına haydi gücümüzü kullanalım... Haydi birleşelim ! Yeni bir dünya için savaşalım, insanca bir dünya için... Herkese çalışma şansı verecek , gençlere gelecek , yaşlılara güvenlik sağlyacak bir dünya için savaşalım. Zalimler de böyle sözler vererek iktidara geldiler.Ama yalan söylediler! Sözlerini tutmuyorlar. Hiç bir zamanda tutmayacaklar! Diktatörler kendilerini özgürleştirirler ama halkı esarete mahkum ederler... Haydi, şimdi bu sözleri tutmak için savaşalım. Dünyayı özgürleştirmek için savaşalım, ulusal sınırlar olmadan yaşayabilmek için, hırstan nefretten ve hoşgörüsüzlükden kendimizi arındırmak için... Sağduyulu bir dünya için savaşalım. Bilimin ve gelişmenin bütün insanlığa mutluluk getireceği bir dünya için savaşalım. Askerler!!! Demokrasi adına! Birleşelim.
Charlie Chaplin (Şarlo)

Irkçılık cahilin sığınağıdır. Bölmek ve yok etmek ister. Özgürlüğün düşmanıdır ve kafaya kafaya çarpışıp yok edilmeyi hak eder.

"Milliyetçilik, sizin doğduğunuz ülkeyi; diğer tüm ülkelerden daha mükkemel olduğunu zannetmenizdir." George Bernard Shaw

Benim uğruna savaşacak bir ülkem yok; benim ülkem dünya, ve dünya vatandaşıyım. - Eugene V. Debs

Bir insanın ülkesini sevmesi takdir edilecek bir şey. Ama sevgi neden sınırda bitmek zorunda? - Pablo Casals

Eğer İsa 20 sene önce öldürülseydi, Katolik çocuklarının boynunda haçlar yerine elektirikli sandalyeler olacaktı. - Lenny Bruce

“Çoğunluğun iradesi, diğer insanlar üzerinde baskı yapabilir; gücün çoğunluk tarafından kötüye kullanılmasının önlenmesi gereklidir. ‘Çoğunluğun tiranlığı’ topluma karşı bir kötülüktür ve toplum buna karşı korunmalıdır.”
John Stuart Mill

“Demokrasilerde bir seçmenin cehaleti bütün halkın güvenliği için tehlikedir.”
John F. Kennedy

Cahil bir toplum,özgür bırakılıp kendine seçim hakkı verilse dahi hiçbir zaman özgür bir seçim yapamaz.Sadece seçim yaptığını zanneder.Cahil toplumla seçim yapmak,okuma yazma bilmeyen adama hangi kitabı okuyacağını sormak kadar ahmaklıktır! Böyle bir seçimle iktidara gelenler,düzenledikleri tiyatro ile halkın egemenliğini çalan zalim ve madrabaz hainlerdir!" Nietzsche

Ve son olarak kendine saygı duy ki diğerlerine de duyabilesin, başkalarının onuru ile oynama, sonuçta oyunun sonu geldiğinde "yiyip içen, uyuyan, arada çiftleşen iki ayaklı hayvandan" bir farkın kalmaz... Yüce FSM

"Rahat yaşamak uğruna gerçeği mezara mı götüreyim; halka gerçeği anlatmak uğruna ölümü mü göze alayım?" '' Ey aydın cemaat! Lütfen öldürme beni!'' Turan Dursun

Eğer başkalarının bağnaz,kadın düşmanı, nefret içeren fikirleriyle; Miden boşken yarışmaya kalkmazsan çok memnun olurum. Önce yemek ye,sonra da ne BOK yersen ye!" Uçan Spagetti Canavarı

Sen, arkadaşım ! Düzensiz bir düşünce şeklinin kurbanısın. Cesaretle, bilgeliği karıştırıyorsun...

Evet hayat son sözü söyler ama... Benim de cümlelerim var!

"En önemlisi, kabiliyetinizi koruyabilmeniz, dünyanın neresinde olursa olsun ; her haksızlığı, kendinize karşı yapılmış gibi hissetme kabiliyetinizi kaybetmeyin. Bu devrimcinin en önemli özelliğidir." Ernesto Che Guevara

Burada öğretmen yok, öğrenci yok, lider yok, yol gösterici yok, efendi yok, kurtarıcı yok. Kendiniz için öğretmensiniz ve öğrencisiniz ; efendi, yol gösterici, lider sizsiniz. SİZ HER ŞEYSİNİZ ! Ve anlamak , değişimdir! - Jiddu Krishnamurti

Tanrının insanı sınama olayı, senaristin
kendi yazdığı filmin finalinde süpriz beklemesi gibidir.

Şu dünyayı Tanrı yarattıysa, onun yerinde olmak istemem doğrusu. Çünkü, dünyanın sefaleti yüreğimi parçalar.Yaratıcı bir ruh düşünülürse, yarattığı şeyi göstererek ona şöyle bağırmak hakkımızdır: "bunca mutsuzluğu ve bu üzüntüyü ortaya çıkarmak uğruna, hiçliğin sessizliğini ve kıpırdamazlığını bozmaya nasıl kalkıştın?" - Schopenhauer

Irkçılık cahilin sığınağıdır. Bölmek ve yok etmek ister. Özgürlüğün düşmanıdır ve kafaya kafaya çarpışıp yok edilmeyi hak eder.

Bir insanın ülkesini sevmesi takdir edilecek bir şey. Ama sevgi neden sınırda bitmek zorunda? - Pablo Casals

Benim uğruna savaşacak bir ülkem yok; benim ülkem dünya, ve dünya vatandaşıyım. - Eugene V. Debs

"Cahil bir toplum,özgür bırakılıp kendine seçim hakkı verilse dahi hiçbir zaman özgür bir seçim yapamaz.Sadece seçim yaptığını zanneder.Cahil toplumla seçim yapmak,okuma yazma bilmeyen adama hangi kitabı okuyacağını sormak kadar ahmaklıktır! Böyle bir seçimle iktidara gelenler,düzenledikleri tiyatro ile halkın egemenliğini çalan zalim ve madrabaz hainlerdir!" Friedrich Nietzsche

"Günümüzde,dünyadaki temel sorun ;aptalların kendilerinden son derece emin,akıllıların ise devamlı şüphe içinde olmalarıdır." Bertrand Russell

"En önemlisi, kabiliyetinizi koruyabilmeniz, dünyanın neresinde olursa olsun ; her haksızlığı, kendinize karşı yapılmış gibi hissetme kabiliyetinizi kaybetmeyin. Bu devrimcinin en önemli özelliğidir." Ernesto Che Guevara

Din insanın ciddiyetine ve saygınlığına bir hakarettir. Onunla veya onsuz, iyi insanlar iyi işler, kötü insanlar kötü işler yapabilirler. Ama iyi insanlara kötü işler yaptırmak dinin işidir. - Steven Weinberg

Din insanların afyonudur.Sadece uyutur. Karl Marx

Ben Sivas'ta alevileri katleden yobazların, Hırant Dink'i, Abdi İpekçi'yi, Uğur Mumcu'yu katleden bağnazların, 14-15 yaşındaki kızlara tecavüz eden Vakit gazetesi yazarlarının, şu an hala kadınların bir hiç sayıldığı şeriatçı ülkelerin, tacizci, sahtekar, hırsız, ahlaksız, yalaka, yobaz ve bağnaz insanların inandığı allaha inanmıyorum!

"Dinim Müslüman Allahtan Başka Birşeye İnanmam Ama Bir Müslüman Olarak Söylüyorum Düşünceleriniz Çok Mantıklı Yine Bir Müslüman Olarak Söylüyorum Allah Bizi Unuttu ..." Anonim

Oruç biz seni tutmayalım.Senin işin vardır...

Tanrının insanı sınama olayı, senaristin kendi yazdığı filmin finalinde süpriz beklemesi gibidir.

Şeytan; ilk özgür düşünür..

‎"Her şeye gücü yeten Tanrı'nın neden Şeytan'ı yaratmasına ve daha sonra da onunla mücadele etmesine gerek var ki? Bana göre dinler çelişkilerle dolu ve benim mantığıma aykırı." Gene Roddenberry

"Bilinmeyen bir şeyi, bilinenlerle açıklamak mantıksal yordamdır. Bilinen bir şeyi, bilinmeyenlerle açıklamak ise teolojik tuhaflıktır." David Brooks

"Şu dünyayı Tanrı yarattıysa, onun yerinde olmak istemem doğrusu. Çünkü, dünyanın sefaleti yüreğimi parçalar.Yaratıcı bir ruh düşünülürse, yarattığı şeyi göstererek ona şöyle bağırmak hakkımızdır: "bunca mutsuzluğu ve bu üzüntüyü ortaya çıkarmak uğruna, hiçliğin sessizliğini ve kıpırdamazlığını bozmaya nasıl kalkıştın?" - Schopenhauer

"İnsanların aklına köklü bir devrim fikrini getirmenin,
ne kadar önemli olduğundan bahsediyorduk.

Bu kriz,
aslında bir bilinç krizi.

Öyle bir kriz ki...
Artık daha fazla
eski kuralları, eski şablonları,
eskiden kalma gelenekleri kabul edemez.

Hele, dünyanın bugünkü haline bakınca,
bunca sefalet, çatışma,
yıkıcı zulüm, saldırganlık vb...

İnsanoğlu hala,
eskiden beri bildiğimiz gibi,
hala barbar,
hala şiddet tutkunu,
saldırgan,
açgözlü,
rekabetçi..

ve inşa ettiği toplum da
bu değerler üzerine kurulu.

Bu denli hastalıklı bir topluma iyi entegre olmak,
sağlıklı olmanın bir ölçüsü olamaz."

Jiddu Krishnamurti
"Sevginin gücü, güce olan sevgiyi yendiğinde, dünya barışı tanıyacak." Sri Chinmoy Ghose

Direnme gücü, dünya “evet” sözcüğünü duymak istediğinde “hayır” diyebilme yetisidir.
Erich Fromm

"Dünyaya gerçek bir dâhi geldiğinde onu şu işaretten tanıyabilirsiniz: Tüm ahmaklar ona karşı birleşmişlerdir..."

Kandaki yüksek miktarda testosteronun gerizekalılığa yol açıp, besinsiz kalan beyni vucudun geri kalan kısmında disconnect etmesi sonucu tüm akli ve zihinsel gücünü yitirip hayata iki bacak arasından bakan kişilere "penis-beyinli" denir. - Özgür Süperhero ( paganx.com)

Bu benim inancım: Mutluluk tek iyilik; akıl tek meşale; adalet tek ibadet, insanlık tek din, ve sevgi tek rahip. - Robert Ingersoll

Yarattıklarını cezalandıran ve ödüllendiren ya da bizim yaşayacağımız bir irade türüne sahip bir tanrı düşünemiyorum. Bedensel ölümden sonra kişinin yaşamını sürdürdüğüne ne inanırım, ne de inanacağım... - Albert Einstein

Irkımızın en uygar kesiminde din inancının kaybolması, çocukluktan olgunluğa doğru atılan bir adım. - Charles Eliot Norton

İman, gerçeği bilmek istememektir. - Friedrich Nietzsche

İnsanı yaratmak mı Tanrının büyük hatası; tanrıyı yaratmak mı insanın büyük hatası? - Friedrich Nietzsche

İman, şüphesiz, şu güne kadar dağları yerinden oynatamadı. Ama hiç dağ olmayan yere dağlar koyabilir. - Friedrich Nietzsche

Tanrı var olamaz çünkü var olsaydı onun ben olmadığıma inanamazdım. - Friedrich Nietzsche

Yaratılışçılar, bir teoriyi, bütün gece sarhoş olduktan sonra hayal ettiğin bir şeymiş zannediyorlar. - Isaac Asimov

Burada tanrı filan göremiyorum. - Yuri Gagarin (Uzaya ilk çıkan insan; yörüngedeyken üsse söylemişti)

Çağlardan beri, bir tarafta aklın ve düşüncenin izinde birkaç cesur insan ve diğer tarafta cahil büyük bir dindar kitle arasında ölümcül bir çatışma devam ediyor. Bu, bilim ve imanın savaşı. Çok az insan mantığa, onura, adalete, özgürlüğe, bilinene ve bu dünyadaki mutluluğa; bir çoğu önyargıya, korkuya, mucizelere, köleliğe, bilinmeyene ve ölümden sonraki sefalete güvendi. Çok az kişi "Düşün", bir çok kişi "Diz çök ve iman et!" dedi. İlk şüphe ilerlemenin beşiği oldu, ve bu ilk şüpheden, insan ilerlemeye başladı. - Robert Ingersoll

Ben bir ateistim, hepsi bu. Ben birbirimize karşı iyi olmaktan, başkalarına yardım etmekten başka bir şeye inanmıyorum. ~ Katharine Hepbur

"Gerçek şu ki, herkes seni incitecek. Yapman gereken tek şey, acı çekmeye değer birini bulmak." Bob marley

"Bağnazın zihni aynı gözbebeği
gibidir. Üzerine ne kadar ışık düşürürseniz o kadar daralır." Oliver Wendell

"Üzülmek, yarının sıkıntısından bir şey eksiltmez, sadece bugünün gücünü tüketir." A.J. Cronin

"Dünyada barışı sağlamak isterseniz; politikacıları öldürün yeter,
halklar anlaşır." G. Bernard Shaw

"Bu arada; hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek de geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişotlar 'a, ateş hırsızlarına, Ernesto "Çe" Guevara'ya, yollara-yolculuklara, sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeyler gördük. Savaşlar, katliamlar, ölen-öldürülen çocuklar gördük. Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya." Kazım Koyuncu

“Eğer bir insan marşla uyum içinde yürüyebiliyorsa, o değersiz bir yaratıktır. Kendisine yalnızca bir omurilik yeterli olabileceği halde, her nasılsa yanlışlıkla bir beyni olmuştur. Uygarlığın bu kara lekesi en kısa sürede yok edilmelidir. Emirle gelen kahramanlıktan, bilinçsiz şiddetten, aptalca yurtseverlikten, tüm bunlardan nasıl da nefret ediyorum. Ben savaşı öylesine tiksinti verici ve aşağılayıcı buluyorum ki, böyle iğrenç bir eyleme katılmaktansa kendimi parçalayıp yok ederim daha iyi. Benim anlayışıma göre sıradan bir cinayet savaşta adam öldürmekten daha kötü değildir.” Albert Einstein

"Kelimelerin kuvvetini bilmeyen insanlarla esaslı bir konuyu konuşmak mümkün değildir. " Konfüçyüs

" İnsan savaş gibi inanmadığı bir şey için acı çekeceğine, barış gibi inandığı bir dava uğruna ölse daha iyi değil mi ? " Albert Einstein

"Ne ırkçılık, ne de din eskisi gibi işlememeye başladı. Dünya'yı tek bir organizma olarak gören yeni bir bilinç gelişti ve bu bilinç fark etti ki, savaş içindeki her organizma kendi kendini yok eder." Carl Sagan

"Halkın tehlikeli tek düşmanı var.
O da hükümetler!" Georges Jacques Danton

"Biz yalnızca çok sıradan bir yıldızın küçük bir gezegeninin üstündeki ileri bir maymun soyuyuz. Fakat biz Evren’i anlayabiliyoruz. Bu bizi özel kılıyor." Stephen Hawking

Kuşku duymaya ve sorular sormaya başladığınız anda, inanmak güçleşir.

Bir banka soymak, bir banka açmaktan daha büyük
bir suç değildir."
Bertolt Brecht

"Birini suçlamak üzere ileri uzattığın elinin, 3 parmağının seni gösterdiğini unutma ! " Friedrich Nietzsche

"Ama ben imparator olmak istemiyorum. Bu benim
işim değil. Kimseye hükmetmek yada boyun eğdirmek istemiyorum.Elimden
gelirse , herkese yardım etmek isterim : yahudi olan,olmayan,zenci veya
beyaz..." Charlie Chaplin

"Dünya; kötülük yapanlar değil, seyirci kalıp hiçbir şey yapmayanlar yüzünden tehlikeli bir yerdir." Albert Einstein

İnanmak, düşünmekten kolay. Bu yüzden, düşünenden çok inanan var. - Bruce Calvert

“Köpeğe atılan bir kemik yardımseverlik
değildir. Yardımseverlik, en az köpek kadar aç olduğunda etini onunla
paylaşmaktır.” Jack London

"İnsanlar hızla akan yaşam nehrinin yanında kendilerine küçük bir havuz kazarlar, işte o havuzda kokuşur, o havuzda ölüp giderler" Jiddu Krishnamurti

"Benim ülkem dünyadır ve dinim iyi olanı yapmaktır" Thomas Pain

"Küçükken her gece, bana bir bisiklet vermesi için tanrıya dua ederdim, bir gün tanrının calışma prensibinin böyle olmadığını farkettim. Gidip bir bisiklet çaldım ve tanrıya beni affetmesi için dua etmeye başladım." Al Capone Mazya Lideri

"İnsanı yaratmak mı Tanrının büyük hatası; tanrıyı yaratmak mı insanın büyük hatası?" Friedrich Nietzsche

"İnsan tek dine inanan hayvandır. Cennete giden yolu kolaylaştırmak için dünyayı bir cehenneme çevirdi." Mark Twain

"Düşünen her insan ateisttir." Ernest Hewingway

"Kuzey İrlandalılara ateist olduğum söylendiği zaman dinleyicilerden yaşlı bir kadın ayağa kalkıp sordu: "Tamam, ama inanmadığınız Katoliklerin Tanrısı mı yoksa Protestanların Tanrısı mı?" Quentin Crisp

"Korku beyni felce uğratır. İlerleme cesaretten doğar. Korku inanır, cesaret şüphe eder. Korku yere düşer ve dua eder. Cesaret ayakta durur ve düşünür. Korku kaçar, cesaret ilerler. Korku barbarlıktır, cesaret uygarlık. Korku tanrılara, şeytanlara, ruhlara inanır. Korku dindir. Cesaret bilim." Robert Ingersoll

"Zayıf zihinleri köleleştiren aşağılık önyargıların yol açtığı bütün korkuları üzerinden at. Mantığı bulunduğu yuvasına sıkıca oturtarak düzelt ve her olay ve düşünce için onun mahkemesine başvur. Tanrının varlığını bile cesurca sorgula; çünkü eğer bir tanrı varsa, akla saygıyı gözü kapalı korkudan daha çoktakdir edecektir." Peter Carr

"Bir şeye sadece duyduğunuz için inanmayın. Bir şeye sadece konuşulduğu veya bir sürü insan tarafından anlatıldığı için inanmayın. Bir şeye dini kitabınızda yazılı olduğu için inanmayın. Bir şeye öğretmenleriniz veya büyükleriniz söyledi diye inanmayın. Geleneklere veya töreler inanmayın çünkü onlar yüzlerce yıldır uygulanır; fakat gözlemlerden ve analizlerden sonra, bir şeyin akla uygun olduğunu, hem bireye hem topluma faydalı olduğunu bulursanız, o zaman onu kabul edin ve onunla yaşayın." Budha

"Ahlaki kesinlik her zaman kültürel geriliğin işaretidir. Kişi ne kadar az uygarsa, tam olarak neyin doğru, neyin yanlış olduğundan o kadar emindir. İnsanlığın tüm ilerlemesi, ahlaki alanda bile, şu an ki ahlaki değerleri körce savunup, başkalarına zorla uygulatmaya çalışanların değil, bu ahlaki değerlerden şüphe edenlerin eseridir. Gerçekten uygar bir insan, sadece bu alanda değil, her alanda her zaman şüpheci ve hoşgörülüdür. Onun kültürü “tam emin değilim” cümlesine dayanır." Henry Mencken

"Eğer bir tanrı varsa; beni sadece kendisine, peygamberlerine, kitaplarına ve mucizelerine inanmadığım için öldükten sonra sonsuza kadar yakacak ise, bu o tanrının ulu, üstün bir varlık olduğunun kanıtı değil, birnevi ilkokul bebesi kıvamında sınıf başkanı kompleksleri ile bezenmiş sorunlu bir çocuk olduğunun kanıtıdır."

''Çocukların inandığı hayal ürünü hikayelere biz, masal diyoruz.. Hayal ürünü hikayelere büyükler inandığı zaman ise, bunun ismi din oluyor''

"Eğer "A" yasalarla kendi ahlaki değerlerini "B'ye" zorla uygulatmaya kalkıyorsa, "A" büyük ihtimal şerefsizin tekidir." Henry Mencken

“Bir ateistin tanrının olmadığına ilişkin bir kanıt aramasına gerek yoktur. Yalnızca tanrının olup olmadığı sorusunun kurtadamın olup olmadığı sorusu ile hemen hemen aynı seviyede olduğuna inanmaktır.” John McCarthy

“Din benim saygı duyduğum herşeye esastan akrşı çıkıyor - cesaret, açık görüşlülük, dürüstlük, adalet, ve hepsinden fazla, gerçeklere olan bağlılığım.” H.L. Mencken

“Din ve mantık kadar birbiriyle çelişen başka iki şey yoktur.” Voltaire

“Kanıt gösterilmeden yapılmış bir iddiayı çürütmek için kanıta ihtiyaç yoktur.” Christopher Hitchens

“Herşeye gücü yeten Tanrı’nın neden Şeytan’ı yaratmasına ve daha sonra da onunla mücadele edilmesine gerek var ki? Bana göre dinler çelişkilerle dolu ve benim mantığıma aykırı.” Gene Roddenberry

"Tanrı yoktur. O, insanların yanlızlığıdır" Jean-Paul Sartre

"Zayıf zihinleri köleleştiren aşağılık önyargıların yol açtığı bütün korkuları üzerinden at. Mantığı bulunduğu yuvasına sıkıca oturtarak düzelt ve her olay ve düşünce için onun mahkemesine başvur. Tanrının varlığını bile cesurca sorgula; çünkü eğer bir tanrı varsa, akla saygıyı gözü kapalı korkudan daha çoktakdir edecektir." Peter Carr

"Bence temelde ikimiz de dinsiziz. Sadece ben, senden bir tane fazla dini daha reddediyorum. Sen diğer tüm olası dinleri neden reddettiğini anladığın zaman, benim de neden senin dinini reddettiğimi anlarsın." Stephen F. Roberts

“Bedenden bağımsız bir ruh fikri anlamsız ve boştur.” Albert Einstein

“Böyle bir tanrı varken, şeytana ne gerek var?” Robert M. Price

“Benim inanmadığım bir dine inananları kafir saymanın rahatlığı beni de kendi dinimi sorgulamaya götürdü.” Mark Twain

“Olmayan birşeyle, görünmez birşey arasında çok az fark vardır.” Delos B. McKown

“Din sıradan insanlar için gerçek, aydınlar için yalan, iktidarlar içinse kullanışlıdır.” Seneca

“İncil öyle dediği için yüzyıllarca cadı avcılığı yapıldı. Ölen cadıların kanlarıyla hıristiyan dünyası temizlendi, kilise de bunu teşvik etti. Daha sonra birden bire cadı diye birşeyin hiç varolmadığı ve varolamayacağı anlaşıldı. İnsan bu duruma gülse mi ağlasa mı bilemiyor.” Mark Twain

“İncilin etkisi okuyan kişinin cahilliği ile doğru orantılıdır.” Robert G. Ingersoll

"İnsan Tanrı'ya inanmayınca; hiç bir şeye inanmadığını göstermez; herşeye inandığını gösterir." Umberto Eco

"Din zehirdir." Mao Zedong

"Hiç bir zaman gerçek bir Tanrı'dan nefret etmedim, ama Tanrı'nın insanlarından nefret ettim." Marilyn Manson

"Dünya, 15 yaşından küçük çocuklara din dersi vermeyecek kadar dürüst olursa, belki o zaman ona umut besleyebiliriz." Arthur Schopenhauer

"Dinler ateşböcekleri gibidir: Parlayabilmek için karanlığa gereksinim duyarlar. Tüm dinlerin koşulu yaygın olan belirli bir derecede cehalettir. Ki sadece bu havada yaşayabilirler ancak." Arthur Schopenhauer

"Ben polyateistim. İnanmadığım bir sürü tanrı var." Dan Fouts

"İnsanlar gökte bir diktatöre taparken dünyada çok az özgürlük olabilir." Robert Ingersoll

"Ey Aptal insan! Daha bir solucan bile yapamayan ama Tanrıları düzinelerce yapan!" Michel Montaigne

"En kanlı, en vahşi savaşlar dini nefrete dayanarak yapıldı. Ki bunda benim için bir sorun yok. Ne zaman bir grup kutsal insan dışarı çıkıp birbirini öldürmek istese, ben mutlu bir adam olurum." George Carlin

"Tanrının sevgisinden en çok bahsedenler, tarih boyunca insan özgürlüğüne ve mutluluğuna en derin nefreti gösterdi." E. Haldeman-Julius

"İnsan, inanma istekliliğiyle orantılı olarak değil, şüphe etme hazırlılığıyla orantılı olarak uygarlaştı." Henry Mencken

"Büyük Angelo'nun, bir kiliseyi dekore ederken, terlik giymiş birkaç melek çizdiği söylenir. Bir kardinal, resme bakıp sanatçıya sormuş: "Kim şu güne kadar terlikli melek görmüş?" Angelo, başka bir soruyla cevap vermiş: "Kim şu güne kadar çıplak ayaklı melek görmüş?" Robert Ingersoll

"Dünyada şu an Adem ve Havva hikayesine inanan zeki bir erkek veya kadın kaldı mı? Eğer ona inanan birini bulursanız kafasına hafifçe vurarak tıklatın ve bir yankı duyacaksınız. Kiralık boş bir oda var." Robert Ingersoll

"AIDS, deli dana, ve bunun gibi bir çok hastalık hakkında kıyamet habercisi yorumları yapmak modaya çok uygun. Ama diyebiliriz ki iman, çiçek virüsüyle kıyaslanabilecek kadar, dünyanın en büyük şeytanlarından biri ama yok edilmesi daha zor." Richard Dawkins

"Bütün dinlerin virüslerin salgınına çok benzer bir akıl hastalığı olduğunu düşünüyorum. Din mükemmel bir kültürel yapı. Ama bu onu gerçek yapmıyor ve beni gerçek ilgilendiriyor. Çiçek virüsü mükemmel bir virüs. İşini çok güzel yapıyor. Ama bu onun iyi olduğu, ve yok olmasını istemediğim anlamına gelmiyor." Richard Dawkins

"Din adamları ne yapar? Ortalıktaki beyinsizleri hayali bir cehennemden kurtarabileceğine inandırarak hayatını kazanır. Bu romatizma için yılan-yağı satan bir satıcının yaptığı işten neredeyse farksız bir iş." Henry Mencken

"Tanrı’yı yahudilerin öldürdüğüne inansam, yahudilere tapınırdım." Bill Hicks

"Eğer bir tanrının var olduğu ortaya çıkarsa, onun kötü niyetli olduğunu sanmıyorum. Ama işin kötüsü epey beceriksiz olduğunu söyleyebiliriz." Woody Allen

"Şeytan diye bir şey olmadığını bilmiyor musunuz, o yalnızca Tanrı’nın sarhoş hali." Tom Waits

"Dinler çoğunluğun korkusu ve azınlığın kurnazlığı üzerine kuruludur.” Stendhal

"Biz yalnızca çok sıradan bir yıldızın küçük bir gezegeninin üstündeki ileri bir maymun soyuyuz. Fakat biz Evren’i anlayabiliyoruz. Bu bizi özel kılıyor." Stephen Hawking

"Pek çok insan Pazarları bir saatliğine kilisede oturmaya bile katlanamıyor. Sonsuza dek buna çok benzeyen bir yerde nasıl yaşasınlar?" Mark Twain

"Tanrı mı? Onu biz öldürdük, insanlık bugün şaşkınlık içinde, onun cenaze töreninde bulunuyor. Tanrı artık öldü, hepimiz Tanrı’nın katilleriyiz." Friedrich Nietzsche

"Ruhun ölümsüzlüğüne inanamam… Ben hücrelerin birleşimiyim, tıpkı New York şehrinin bireylerin birleşimi olması gibi. New York cennete gidecek mi?… Hayır; bizi doğa oluşturdu, her şeyi doğa yaptı, dinlerin tanrıları değil." Thomas Edison

"Olağanüstü iddialar, olağanüstü kanıt gerektirir." Carl Sagan

"Aptalca sorular sorun. Eğer sormazsanız, aptal kalmaya devam edersiniz." Alvan R. Feinstein

"Toplum için tehlikeli olan, inançsızlık değil, inançtır." George Bernard Shaw

"Din kemoterapi gibidir, bir sorunu çözebilir, ama arkasından bir milyon tane daha yaratabilir."

"Her dakika övülmek isteyen bir Tanrıya inanamam." Friedrich Nietzsche

"Tanrılar kötülükleri yeryüzünden kaldırabilir mi veya kaldıracak mı veya istese de kaldırabilir mi; yoksa bunu yapamaz mı, yoksa yapmayacak mı, veya nihayette Tanrılar hem yapabilir ve hem de yapmak istiyorlar mı?.. Eğer Tanrılar yeryüzünden kötülükleri kaldırmak istiyorlar da kaldıramıyorlarsa o zaman onlar her şeye gücü yeten değillerdir. Eğer yapabilirler de, yapmak istemiyorlarsa o zaman onlar iyiliksever değillerdir. Eğer onların kötülüğü kaldırmaya ne güçleri ne de istekleri varsa o zaman onlar ne her şeye gücü yeten, ne de iyilikseverlerdir. Ve son olarak eğer Tanrı'lar kötülüğü kaldırma gücüne sahipseler ve kaldırmayı istiyorlarsa o zaman kötülük nasıl ortaya çıkmıştır?" Epiküros

"Bilim adamlarının kesinliği yok ama delilleri var. Yaratılışçıların delilleri yok ama kesinliği var." Ashley Montagu

"Kuzey Afrika'daki zenci bir kadının resmiydi. Korkunç bir kuraklık yaşıyorlardı. Ve ölü bebeğini kucağında tutup olabilecek en üzgün ifadeyle gökyüzüne bakıyordu. Resme baktım ve düşündüm: "Bu kadının tek ihtiyacı olan şey yağmurken merhametli ya da sevgi dolu bir tanrıya inanabilmek mümkün mü?" Charles Templeton

"Eğer kötülükler yok edilecekse, biz yok etmeliyiz. Eğer köleler serbest bırakılacaksa, bize serbest bırakmalıyız. Eğer yeni gerçekler keşfedilecekse, biz keşfetmeliyiz. Eğer elbisesizler giydirilecekse; açlar doyurulacaksa, adalet yerini bulacaksa; işçilik ödüllendirilecekse; batıl akıldan kovulacaksa; korunmasızlar korunacaksa ve sonunda doğruluk zafer kazanacaksa bunların hepsi insanların eseri olmalı. Geleceğin büyük zaferleri insanlık tarafından kazanılmalı ve sadece insanlık tarafından kazanılmalı." Robert Ingersoll

"Aptal bir şeyi 50 milyon kişi de söylese, o hala aptal bir şeydir." Anatole France

"Tüm gerçekler üç aşamadan geçer. Önce alaya alınırlar; sonra kendilerine şiddetle karşı çıkılır; ve son olarak ise doğruluklarının çok açık olduğu ilan edilir." Arthur Schopenhauer

"Küçükken her gece, bana bir bisiklet vermesi için tanrıya dua ederdim,
bir gün tanrının calışma prensibinin böyle olmadığını farkettim.
Gidip bir bisiklet çaldım ve tanrıya beni affetmesi için dua etmeye başladım." Al Capone (Ünlü Mazya lideri)

Insanı evrim degil kapitalizm maymun eder.

Eğer dikkatli değilseniz, gazeteler sizin zulüm gören insanlardan nefret etmenizi ve zulmü uygulayan insanları sevmenizi sağlar. (Malcolm X)

"İçelim çünkü ne nereden geldiğimizi
biliyoruz ne de niçin geldiğimizi; içelim çünkü ne gitme sebebini
biliyoruz ne de ne zaman gideceğimizi." Ömer Hayyam

"Eğer insanları, düşündüklerine inandırırsanız, sizi severler. Gerçekten düşündürürseniz ise, sizden nefret ederler." Don Marquis

"Misyonerlerin
Afrika'ya gelmeleriyle ilgili, iyi bilinen bir hikaye vardır. Onların
İncil'i vardı ve bizim, yerlilerin, toprağı vardı. Bize "Hadi dua
edelim" dediler ve boynumuzu eğip gözlerimizi kapadık. Gözlerimizi
açtığımızda, artık İncil bizim, toprak onların olmuştu." Desmond Tutu

Toplumun büyük çoğunluğu kendi cehaletinden ötürü sıkça yanılgı içine düşmektedir, Bu nedenledir ki bir görüşün çoğunluk tarafından benimsenmesi, o görüşün doğru olduğunu göstermez.- Karneades

anrı inancı, bilinmezlikler, ölüm korkusu ve adaletsizliklerden dolayı insanların kendilerini kandırıp avutmalarıdır. İnsanları sömürmenin en kolay yolu ve en etkili silahtır.Gerçekleri kabul etmenin güçlüğünden, sömürü ve haksızlıklarla mücadele etmekten kaçmanın bahanesidir.Tanrı bilinmeyendir, tanrı ...korkudur, tanrı boşluklardadır, boşluklar dolduruldukça tanrıya yer kalmayacaktır.

Fikrimi neden mi değiştirdim, çünkü ben fikirlerimin kölesi değil sahibiyim. İnancımdan neden mi vazgeçtim, çünkü ben inancımın kölesi değil sahibiyim. Çünkü insan bir gelişim süreci içerisindedir. Çünkü değişmeyen tek şey değişimdir!

Sıradan bir insan güçlü olamaz diye bir şey yoktur; bir tek kişi dünyada fark yaratabilir, bütün dünya yanlış bir tek sen doğru olabilirsin, tıpkı Kopernik, Newton, Einstein, Marks ve daha niceleri gibi...sen yoksan çok eksiğiz...

"Anlatacaklarınız, karşınızdakinin anlayabileceği kadardır." Mevlana

"Hangi dine inanacağız? Ya hepsine ya da hiçbirine ki kuşkusuz doğru olan budur." Balle

"Yaşamak.. bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine"
Nazım Hikmet

"Sen yanmazsan, ben yanmazsam, biz yanmazsak, nasıl çıkar karanlılklar aydınlğa?"
Nazım Hikmet

''Başınız kaldırın ve gökyüzüne bakın: Orada
mesajımız yazılı; Başınız tekrar kaldırın ve çevrenize bakın: Toprağa
değin uzanan, üzerinde yürüdüğünüz gökyüzünü göreceksiniz. Topraktan
çok, o gökyüzünün birer parçasıyız. Ve unutmayın, sizi seviyoruz.'' John Lennon

"Bu sadece bir gezinti. Bunu bize anlatmaya çalışaan bütün iyi adamları öldürdük, fark ettiniz mi ? Ve şeytanın fitne tohumları ekmesine izin verdik. Ama önemli değil, çünkü bu sadece bir gezinti ve bunu istediğimiz zaman değiştirebiliriz.Bu sadece seçim meselesi... Şimdi bir seçim yapın "korku" ve "sevgi" arasında." Bill Hicks

insan

2011-01-30T18:04:00.003+02:00

İnsan en az üç kişidir. Kendisi, olmak istediği kişi ve aradaki farkta yaşayan üçüncü. En sahicisi de bu üçüncüdür. Olmak istediğin kişiden kendini çıkardığında, aradaki farkta yaşayan kişidir en çok sana benzeyen. Ne kendin kadar huzursuz ne de olmak istediğin kişi kadar hayalidir o. Yine bu yüzden iki insanın birbirine âşık olması en az altı kişi arasında geçen bir hadisedir. Hangi kişiliğinin hangi kişiliğe, hangi parçanın hangi parçaya özlem duyduğunu çözemediğinde, içmeyi unuttuğun sigara parmaklarını yakana kadar karşı duvara bakarsın.
Ve o zaman anlarsın hayatının uzun zamandır neden başka birinin hikâyesiymiş gibi gözükmeye başladığını. Sokak lambalarının ölgün ışıkları karanlık odalara vurduğunda, duvar saatinin tik taklarından başka ses yokken yanında, sanki bir tek sana açıklanmayan bir sır varmış gibi beklerken anlarsın aslında boşa beklediğini. Tünelde sana yol gösterecek rehberin, karanlıktan başka bir şey olmadığını anlarsın. Anne diye ağlayan çocukların aradığının çoğu zaman şefkatli bir baba olduğunu anlarsın. Çekip gitmek isterken görünmez bir elin seni nasıl durdurduğunu anlarsın.
Kırk yaşında ama altmış gösteren adamlara daha dikkatli bakarsın o zaman. Kahvelerin dışarıyı göstermeyen isli camlarına. Berduşlara ve kör kedilere bakarsın. Gözbebekleri kaymış esrarkeşlere. Suyun üstüne çıkmış ölü balıklara. Havada asılı gibi duran yırtıcı kuşlara daha dikkatli bakarsın.
Çabalarının sonuç vermediğini gören umutsuz insanların bakışlarıyla ancak o zaman buluşur bakışların. Bir yağmur çaktırmadan dindiğinde. Bir gün çenesi ağzının içine kaçmış dişsiz ihtiyarlardan birinin de sen olabileceğini bilirsin artık. Bir gece ansızın, yapayalnız ölmekten korkarken, cesedimi komşular mı bulacak yoksa sayım memurlarımı diye düşünürken hissedersin göğüs kafesinde her gün biraz daha büyüyen, kimsenin kapatamayacağı o boşluğu. Bir kokuya sarılma isteğini. Bir ömür gibi geçmiş zor, uzun günlerden sonra anlarsın ruhunu zehirleyen karmakarışık düşünceleri. Büyük heyecanlardan sonra çöken bitkinlikleri. Kimsenin bulutlara bakmadığı bir şehirde bir lafı döndürüp dolaştırmadan anlatmanın imkansızlığını. Belki de insanın ne anlatacağını bilemediğinde şair olduğunu anlarsın.Gözyaşların kurumadan gülmeye başlarsın o zaman. Çünkü bilirsin ki seni artık kimse kandıramaz kolay kolay. Mutsuz insanları kandırmak zordur çünkü. Hayata her zaman kuşkulu gözlerle bakan, mutsuz insanları kandırmak, herkes bilir bunu, çok ayıptır çünkü.

Sperm ve Yumurta Problemi

2011-01-11T16:59:00.001+02:00

Erkekler neden bağlanmaktan korkuyorlar? Kadınlar neden durup dinlenmeden ilişkiler hakkında konuşmak istiyorlar? Neden bir erkekle konu yatağa gelmeden doğru dürüst sohbet edemiyorum? Neden bir kadını yatağa atmak için bu kadar dil dökmek zorundayım?
Bu soruların cevabını evrim biyologları kesin olarak verebilir; zira her şey sperm ve yumurta ile ilgilidir. O halde bu iki büyük sorun kaynağına gelin yakından bir bakalım.
Her erkek boşalma başına ortalama 100 ila 300 milyon sperm üretir. Buna kabaca bir hesapla kalp atışı başına 1.000 sperm diyebiliriz. Spermler değersizdir. Erkekler onları gönüllerince harcar, oraya buraya fışkırtıverirler. Kimin umrunda ki, geldiği yerde nasılsa daha çok var! Zaten bunların yarısı daha baştan bozuk durumdadır: kırık kuyruklar, deforme olmuş şekiller, kayıp kafalar... Beyinsiz bir sperm tıpkı bacağınıza hallenen yaramaz köpek gibi, bir alyuvar hücresini gebe bırakmaya çalışabilir. Spermler pek zarif şeyler de değillerdir. Erkeklerin vücudunda nazikçe sperm yetiştiren gizli mekanizmalar bulunmaz. Bu şeyler seri şekilde milyonlarca üretilir ve dışarı salınır. Peşinden de yenileri yapılır.
Şimdi de tek bir yumurta üretmek için harcanan çabayı düşünelim. Bir yumurta, spermden 85.000 defa daha büyüktür, bir dişi sahip olacağı tüm yumurtalarla birlikte doğar ve bu değerli yumurtanın saklandığı yerden döllenmek üzere uterusa doğru yaptığı yolculuk ortalama 29,5 gün sürer. Aslında, bir bebek dünyaya getirmek için gereken her şey yumurtanın içindedir. Spermin olaya katkısı genetik çeşni sağlamaktan ibarettir. Geri kalanı, yani kuyruğu da aslında sadece bir teslimat sistemidir. Pil niyetine taşınan birkaç mitokondrisi vardır o kadar. Bir pizza teslim etmek için San Fransisco büyüklüğünde bir oluşuma çarpan bir denizaltı hayal edin. Bu pizza, San Fransisco’nun yerküre büyüklüğünde bir şey inşa etmek için ihtiyacı olan tek şey olsun. Pizza teslim edildikten sonra denizaltı da dağılıp gider işte.
Evrim ekonomisi gözü ile ifade etmeye çalışırsak, Homo sapiens erkeğinin çiftleşme aktivitesine yaptığı yatırım, karşı cinsten bir randevu koparmak ve dünyada en sevdiği işi birkaç dakika boyunca düzgün bir şekilde yapmaktan ibarettir. Ondan sonra koşarak kaçmakta ve başka biriyle de aynı şeyi yapmayı ummakta özgürdür.
Şimdi bir de Buzul Çağı kadınının çiftleşme aktivitesine yaptığı yatırımı tahayyül edelim. Kadın her seks yaptığında dokuz aylık hamilelik döneminin sıkıntısını yaşama, birkaç yıl boyunca çaresiz ve muhtaç bir ufaklığı emzirme ve sonraki on yıl içinde asi ve şımarık bir yeni yetmeyi kendine güven sahibi bir yetişkine dönüştürmekle uğraşma riskini alır. Aynı zamanda, kendisini ya da evladını yemeye çalışan vahşi hayvanlardan korunmak, tecavüzcülerden kaçmak, çocuğuna ve kendisine yetecek kadar yemiş ve meyve bulmak zorundadır. Artı, bebeği için protein de temin etmelidir. Sırtına bağlı bir yumurcak taşırken tüylü bir mamutu avlamaya çalışmak pek de kolay olmasa gerek.
Burada iki farklı üreme stratejisi görüyoruz. Gelin bu farka Darwinsel bir bakış açısıyla yaklaşalım: Tek atışta 300 milyona varacak kadar sperm üretebilen bir yaratık için en uygun üreme stratejisi ne olurdu?
“Elini korkak alıştırma, her yere püskürt! Bulabildiğin her tarlaya ek tohumunu! Aman her yere yay, hemen fışkırt! Hiç durmaya gelmez, bir tanesi muhakkak tutacak!”
Ayda bir adet yumurta kullanabilen, o da eğer döllenirse hayat boyu dert getirecek bir yaratık için en uygun üreme stratejisi ne olurdu?
“Akıllı bir seçim yap!”
Bizonlara, kuşlara, şempanzelere, köpeğinize bir bakın. Gördüğünüz genel manzara, kız peşinde koşan erkekler ve kolay beğenmeyen seçici dişilerdir. Erkekler hoplayıp zıplayarak “Biri bana bir rahim versin! Ne kadar çok rahim olursa o kadar iyi!” diye bağrışırlar. Dişiler ise erkeklerin bu gösterisini burun kıvırarak izler ve “Bana layık tek bir erkek istiyorum,” derler.
Orangutanlarla biraz zaman geçirirseniz görürsünüz. Erkek orangutan, genetik üstünlüğünü sergilemek için diğer erkeklerle dövüşür ve eğer şanslıysa bir dişi onu seçer. Birkaç dakikalık bir genetik materyal takası sonrasında herkes kendi yoluna gider. Erkek orangutan sevme ya da yalnızlık duygularından yoksundur. Sergilediği sezonluk bir azgınlıktan ibarettir. Dişi orangutan bir erkek gördüğünde, onun sadece tek bir şeyin peşinde olduğunu bilir. Doğacak çocuğu yetiştirme işi ise tamamen onun üstüne kalacaktır.
Peki işler bu maymun iştahlılıktan monogamiye nasıl evrildi? Şehvetten güvene uzanan bu yolun başlangıcı neresiydi?
İşte iyi haber: Erkeğin bebeğe yaptığı yatırım miktarı, bebeğin ebeveynlerine bağımlılık süresi ile ilişkilidir. Yani çocukluk dönemi ne kadar uzun sürerse, erkek kendi çocuğunun sorumluluğunu o kadar üstlenir.
Bir antilop yavrusunun çocukluk çağı iki dakika filan sürer. Bebek antilop neredeyse anında kendine yeten bir varlık haline dönüşür. Onu avlamak için peşine düşen yırtıcılardan kaçmayı bilerek doğan yavru, çimen çiğnemeyi ve kendini savunmayı tek başına öğrenir. Baba antilopun onu gözetmesine ihtiyacı yoktur.
Bu bağımlılık döneminin bir sene sürdüğünü farzedelim. Böyle bir durumda zavallı anne, muhtaç yavrusunu vahşi hayvanlara karşı her an tek başına savunmak zorunda kalacaktı. Bebeklerin eninde sonunda bir vahşi hayvana yem olma olasılığı da çok yüksek olacaktı.
Şimdi buna ek olarak, erkek antiloplardan birinde rastgele bir genetik mutasyon oluştu ve bunun sonucunda baba, yavrusuna ihtimam göstermek gibi bir özelliğe kavuştu diyelim. Bu öyle bir özellik ki, artık evdeki yavrusuna meradan çimen taşımayı akıl etmesine sebep oluyor. Bu erkek antilopun yetişkinliğe erişebilen (ve dolayısıyla onunla aynı geni taşıyan) çocuklarının olması ihtimali diğer serseri antiloplarınkinden daha fazla olacaktır. Dolayısıyla onda bulunan gen deyim yerinde ise tutacak ve düzenli bir şekilde popülasyon içinde yayılmaya başlayacaktır.
Primatları ele alalım. Bir grafik çizerek, ebeveynlerin ortaya koyduğu yatırım ile çocukların anne babaya bağımlılık süresi arasındaki ilişkiyi kabaca görebiliyoruz. Erkek şempanzeler dişilerine ve çocuklarına birkaç yıl boyunca et taşırlar. Erkek babunların yatırım süresi daha kısadır. Çan kuyruklu lemurlar derseniz, çocuklarına pek zaman ayırdıkları söylenemez. Jibon maymunları ise namus kumkuması denecek kadar tek eşlidir. O kadar ki Vatikan kendine maskot olarak beyaz jibonları seçmeliydi; birbirine sadık iki eş ve birkaç jibon yavrusundan oluşan kusursuz jibon çekirdek ailesi bu iş için biçilmiş kaftan.
Peki en uzun çocukluk dönemine sahip primat hangisidir? Homo sapiens; yani insan. Beyinlerimiz büyüdükçe, hominid kadınların gitgide daha erken doğum yapması gerekti ki o koca kafalar leğen kemiklerinin arasından ve rahim ağzından geçebilsin. İnsan bebekleri normal maymunlarla kıyaslanabilir derecede gelişmiş bir beyin ile doğsalardı, kadınlar 18 ay hamile dolaşacaktı. Hangisini tercih ederdiniz hanımlar, iki kat daha uzun süre hamile kalarak dev kafalı bebeğinizi korkunç acılar içinde doğurmayı mı yoksa kafayı küçültüp daha erken doğurmayı mı? Hangisi bikini giyebilmek için daha az pilates dersi gerektirir?
Yani sonuçta daha erken doğuruyoruz. Çoğu memeliyle kıyaslandığında, insan kadınları birer cenin doğuruyorlar ve bu cenin çok daha uzun süre çaresiz kalıyor. Öte yandan kabilelerimizin kültürleri de giderek karmaşıklaşıyor ve öğrenmek zorlaşıyor. Bu da çocukluk çağını uzatan genlerin daha avantajlı olmasını sağlıyor.
Şimdi, içinde bulunduğumuz duruma bir bakalım. Bebeklerimizin çiftleşebilir hale gelmesi 10 seneden fazla sürüyor, ayrıca çiftleşebilir olmaları akıllarının başlarında olduğu anlamına da gelmiyor. Karmaşıklığı gitgide artan kültürlerimizin kodlarını çözecek ustalığa erişmeleri için taa yirmilerine kadar beklememiz gerekiyor. (Erkek kardeşim için yirmibeş diyelim.)
Beyinlerimiz büyüdükçe, daha da muhtaç halde doğar olduk ve çocukluk dönemimiz giderek uzadı. Annelik derseniz yeryüzündeki en zorlu görevlerden biri haline geldi.
Durum buyken, hamilelik gibi zor işlere konsantre olmak zorunda olmadan ortalıkta koşuşturan tüm o erkekler, bedenlerini ve beyinlerini başka hayırlı işler için kullanabiliyorlardı. Örneğin yavru antilop avlamak. Çalışmaktan bitap düşmüş kadınlar, bu haylaz antilop avcılarının asla hayır demeyecekleri bir şeye sahip olduklarını farkettiler: düzenli seks.
Sorarım size, hominid bayanlar, hangi tip erkekle seks yapmak isterdiniz? Sevimli ve eve et getiren erkek mi, yoksa işi bitince arkasına bakmadan başka kızların peşinde koşmaya devam edeceği belli olan serseri erkek mi?
Etrafta takılıp evden fazla uzaklaşmayan erkekler, babalık olayını hiç umursamayanlardan daha fazla evlat yetiştirdi. Bu sadık erkekleri seksi bulan kadınlar, sorumsuz erkekleri çekici bulan kadınlardan daha fazla evlat yetiştirdi. Böylece yavaş yavaş, babalar serserilikten sorumluluk sahibi adamlığa evrildiler.
Çocukluk dönemi uzun süren pek çok türde, dişilerin seçimleri sayesinde evlatları ile duygusal bağ kuran sadık erkekler ortaya çıkmıştır. Bazı erkek kuşlar eşleri onları komşuları ile boynuzlarken dahi kuluçkada yumurtaları beklerler. Sadık geyik faresi babalarının yetiştirdiği gençler, annenin yalnız başına yetiştirdiklerinden daha sağlıklı olur ve daha uzun yaşarlar. Erkek şempanzeler potansiyel eşlerine seks karşılığında et teklif ederler. Homo sapiens erkekleri ise karşı cinse neler sağlayabileceklerini göstermek için elmas yüzükler ve pahalı fallik arabaları tercih ederler. Ve kıtlık zamanı Homo sapiens dişilerinin de hiç çekinmeden eşlerinden et talep ettikleri görülmüştür. Sperm ve yumurta probleminin üreme stratejilerimizde yarattığı radikal farka rağmen, uzamış çocukluğumuz cinsel münasebette bulunduğumuz kişiye karşı yoğun bağlılık geliştirebileceğimiz şekilde evrildiğimizi gösterir.
Biyologlar buna “eş bağı” diyorlar. Bizim evlilik ile kurumsallaştırdığımız bağ da bu. Kötü haber şu ki, eş bağı aslında çocuklarımız kendi ayakları üzerinde durabilene kadar dayanacak şekilde tasarlanmıştır. Genlerimiz bizi mutlu etmek gibi bir amaç ile tasarlanmamışlardır. Tam tersine kendilerinin mümkün olduğu kadar çok kopyalarını üretebilmemiz için onlar bizi tasarlamıştır. Tek amaçları anne babadan çocuğa sıçrayarak başka jenerasyonlarda yaşamaya devam etmektir. Yani çocuklar yuvadan uçup gittikten sonra olanlar genleri ilgilendirmez. Cinsel ilişkilerin gerçekten "ölüm bizi ayırana dek" sürebilmesi için, yine Pleistosen savanasında geliştirdiğimiz hayat boyu arkadaşlık ve samimiyet bağlarının da oluşması gerekir.
Ama önce uğraşacağımız başka kadın/erkek problemleri var ki bunların en başta geleni, kadın ve erkek hominidleri tahrik eden unsurların farkları.
Bu arada neden size hominid deyip duruyorum?
Hominidler, bizim soyu tükenmemiş tek örneği olduğumuz tüm Neanderthal, Australopithecin, Homo habili, Homo erektus vs. gibi iki ayak üzerinde yürüyen maymunların oluşturduğu ırka verilen addır. Bu karakterlerin çoğu dünya üzerinde
aynı zamanlarda var olmuşlar, karşılaşmışlar, mal alışverişi yapmışlar, muhtemelen çiftleşmişler ve birbirlerini yemişler. İçlerinde Plato’nun da bulunduğu bazı biyologlar, hominidleri “tüysüz iki ayaklılar” olarak tanımlar. Aslında hominidler, soyu tükenmiş maymunlar arasında bizimle şempanzeden daha yakın akrabalık bağı olanların hepsinin genel adıdır. Şu andaki arzularımız, meziyetlerimiz, becerilerimiz ve şeytanlıklarımız aslında onların seçimleriyle inşa edilmiştir.
Homo sapiens beyni ve bedeni ile ilgili özgün olan ne varsa Pleistosen döneminde Afrika savanasında tasarlanmıştır. Savana dediğimiz, çalılıklarla kaplı açık çimenlik alandır. Pleistosen ise son Buz Çağı’nın ilerleme ve gerilemesi ile çakışan, bundan 1,8 milyon ila 10.000 yıl önce, hominidlerin gezegeni sarmaladığı, pek çok iri hayvanı yok ettikleri – ki içlerinde birçok hominid türü de vardı - ve hızla bize dönüştükleri bir dönemdir.
Hominidler maymunların alt kümesidir. Maymunlar da primatların alt kümesidir. Biz de dahil olmak üzere 235 bilinen primat türü bulunur.
Tek eşli primatlar genellikle ağaçlarda yaşayan türlerdir. Ağaçlardan yere inen ve bölgesini korumak zorunda kalan primatlar ise gizli işler çevirmeye ve onunla bununla kırıştırmaya başlamışlardır.
Siz en son ne zaman bir ağacın üzerinde uyudunuz? Tanımadığınız birisi bahçenizdeki çimleri çiğnediğinde neler hissediyorsunuz?
Britanya’da yapılan bir araştırmaya göre, kocaların % 60’ı ve karıların % 40’ı eşlerini aldattıklarını kabul etmişler. Kinsey[1] araştırmasının sonucuna göre ise ABD’de 40 yaşın altındaki erkeklerin % 50’si ve kadınların % 26’sının evlilik dışı ilişkileri olmuş. (Her ne kadarCosmopolitan okuyan kadınların yarısı sadakatsizliklerini itiraf etmiş olsa da.) Bu sonuç, aile değerlerinin yakın zamanda değiştiğinin kanıtı değil; bu oranlar aslında son yüzyıl içinde pek değişmemiş. Sadece insanlar evliliklerinin daha erken evrelerinde aldatmaya başlamışlar.
Bu araştırmaların genel sorunu, icraatları tam ölçememeleri. Sadakatsizlik oranı ancak bizim söylediklerimizle belirlenebiliyor. Kimileri zaferlerini abartmaya meyilli olsa da insanların sadakatsizliklerini gizli tutmayı tercih ettikleri kesin.
Biz lisedeyken arkadaşım Mike Chorost okul arkadaşlarımızın cinsel aktivitelerini ölçebilmek için bir araştırma yapmaya niyetlenmişti. Dağıtılan anketleri spor dersi öncesinde soyunma odasında kıkırdayarak doldurmuştuk. Sonuçlar çok ilgi çekiciydi. Anlaşılıyordu ki, okulumuzdaki erkeklerin %99’u, kızların %1’i ile seks yapıyordu. Mahvolmuştum. Bu kızlar kimdi ve ben onlarla niye tanıştırılmamıştım? Ayrıca bütün okulun bekaretini kaybedememiş üç erkeğinden biri olmam da ayrı bir rezaletti. Aslında erkeklerin sonuçlarının biraz abartılı olduğunu biliyordum, çünkü ben de yalan söylemiştim. Üstelik tüm okulda mastürbasyon yapan tek kişi de bendim. Allahtan bu konuda da yalan söylemeyi akıl etmiştim. Kazanova erkekler ve namuslu kızlardan oluşan sınıf arkadaşlarıma şöyle bir baktığımda farkettim ki, anketin ortaya çıkardığı tek şey, bizim hayal dünyamızın pek geniş olduğuydu.
Atalarımız zamanında tam olarak ne kadar çapkınlık yapıyorduk dersiniz? Ah tarih öncesi önüne gelenle yatıp kalkma düşkünlüğünü bir ölçebilseydik...
Ölçebiliriz.
Eğer Pleistosen savanasında erkeklerin çapkınlık oranını merak ediyorsanız, erkeklerin kadınlara oranla boyutlarına bakmalısınız.
Bu konuyla daha sonra uğraşacağız.
Eğer Pleistosen savanasında dişilerin çapkınlık oranını merak ediyorsanız, erkeklerin vücutları ile testislerinin oranına bakmalısınız
Bu konuyla uğraşmaya ise hemen şimdi başlayalım.
Spermler Erkekten Yumurtalar Kadından

yüzüklerin beyfendisi (:

2011-01-05T22:08:00.001+02:00



 






YÜZÜKLERİN BEYEFENDİSİ (film) from Can Sarcan on Vimeo.

WOMAN

2010-12-29T20:51:00.001+02:00



 






Woman from redkedscom on Vimeo.

son zamanlarda/ orjinal

2010-12-28T22:24:00.001+02:00

son zamanlarda

2010-12-28T22:14:00.000+02:00

Only one fight at a time (:

2010-11-30T20:03:00.001+02:00



 






Fight Club Rules from Hexagonall on Vimeo.

google up your ass (:

2010-11-28T20:16:00.000+02:00

Şeytan Roma’nın Şeytansız Dünyası

2010-10-31T18:21:00.001+02:00

Yüzyıllar boyunca ve özellikle Rönesantan günümüze batı ideolog ve tarihçileri Roma’ya gönderme yaparak kendi idealleri uğruna ahlaksızca çarpıtmalar yapmış , bu çarpıtmalar ile yaratmış oldukları sanal dünyalarına sahte kökenler icad etmişlerdir. Ortaya sahte bir Roma İmgelemi çıkararak Romalı gibi poz veren XIV Louis ve Napolyondan , Musolini ve Hitlere yeni Romaların yaratıcıları ortaya çıkmıştır. Bu yeni Roma yaratıcılarının listesi oldukça uzundur.

Batının kendine yeni Roma yaratma endişesi sadece liderler ilede sınırlı kalmamıştır. bir Roma Villasını andıran Versailles ‘ten Berlindeki Wilhelm Almanyasının devlet binalarına , Washington’daki Capitol ve Beyaz Saraya kadar bir dolu sahte Romalı binası inşaa edilmiş , eğitimden sanata kadar yeni Romacılık (Neo-Klasizm) etkisini göstermiştir. İşin dahada komik olan yanı ise Hıristiyanlığa geçiş yapan Bizansın Roma Ruhunu ( - Bireysel ibadet yasağı – tek tanrıcılığın olmaması ),açıkça yok saymasını görmezden gelerek bu işlerin yapılmasıdır.

Roma önceleri tek bir politik ilkenin hüküm sürdüğü tüccar bir ulustu. Batı dünyası Ruhu olmadığına çok üzüldü ! , özellikle Hristiyanlar, faşist ve naziler ruhlarını ona vermek için tarih sahnesi boyunca yarıştılar. Gerçekte Roma’nın ne aşkın bir tanrısı , ne şeytanı ne de Cehennemi vardı. Şeytan Roma , hep şeytansız yaşadı.

Tüm bunlar batı tarihçi ve ideologlarını harekete geçirdi ve Roma Dininin aslında Romalı olmadığını aslında Romulusun kuruluştan itibaren imparatorluğu Hristiyanlığa hazırladığı ile ilgili yüzlerce hatta binlerce sayfa seçkin kişilerce hazırlandı ve yayımlandı. Kimi zaman Grotesk sınırlara dayanan bu revizyonizm Romayı kutsayarak XX yy. Emperyalizmine model olarak dayatıldı. Roma tarihi batıda okullara ders olarak kondu, fakat önemli bir sorun vardı !? , az gelişmiş beyinlerin yaratmış olduğu çok tanrılı ve putperest bir yaşamın üretimi olan ve barbarlık olarak yeni dünyaya yayılan düşünceyi nasıl açıklayacaklardı. ? Bunun üzerine Suetone’ dan ve Tacitus ‘tan daha ileri gidilerek Hristiyanlığa gölge düşüren imparator imajları gölgelenerek , kaçıklıklar, aptallıklar ve kanlı ahlaksızlıklar derlemeleri yapıldı. Ama bunlar Vergilius , Cicero ve Marcus Aurelius ‘un Roma’sı değildi. Örneğin Ticatus’ un boş yere kötü yürekli olduğunu ve romanesk uydurmaların aksine , o anda elli kilometre uzakta bulunan Neron ‘un Roma ‘yı yakmadığını şehrin külleri üzerinde Lir çalmadığını ve hatta kendi sarayınıda kaybettiği için çok üzgün olduğunu ortaya koymak için bu yüzyılın sonuna kadar beklendi. Dahada kötüsü bu isterik Şeytan destekcisinin aslında Seneca tarafından eğitildiğini ve Augustine tapınağındaki kütüphaneyi yeniden yaptırdığı , eğitime, bilime ve güzel sanatlara ilgi duyduğunu kanıtlamak için yine beklemek gerekti.

Kısaca batı ideologları Roma tanrılarını , Yahudi_Hristiyanlığa şaşırtıcı şekilde benzeyen XX yy ‘da Melanezya etnografyasından ödünç alınan ve kutsal bir duyguyu ifade eden mana’da özetleyen mistik bir tanrısallıkla donatmak için ellerinden geleni yaptılar. Tüm bunlar olurken Roma dininin , Romalıların o dönemde bilmedikleri bir bölgeden formüle edilmesinin imkansızlığını kimse söyleyemedi. Batı kültüründe hayatın her alanında yaratılan bu sanal dünya Budacılığı mayasız ekmekğin isa peygamberin etine , şarabınsa kanına döneceği görüşü ile açıklamaya benzer. Daha da kötüsü herşey bilimseldir.

Mana ‘yı bir kenera bırakırsak Numen sözcüğü Romalıdır ve Vergilius ‘un Aeneis’inde geçer ve ortak kabul görmüş anlamı kutsal varoluştur. Buna göre başlangıçtan itibaren insanda doğa üstü duygusu vardır. Bilindiği gibi Romalıların büyük pratik duyguları vardır ve tanrılarına meslek adı verirler ; birinci ekin tanrısı Vervactor , ikincisi Reparator, tapan geçme tanrısı İmporticor , tohumlama tanrısı İnsitor gibi. Batı tarihçileri Romada tarihin her döneminde şeytan aramışlar, fakat bulamamışlardır.Nedeni ise ters giden şeylerin Obarator ya da Occator ve başkalarının memnuniyetsiz olmaları ve intikamıdır.

Bu yararcı tanrıların bir kökeni olmak zorundadır. İtalyaya Roma’dan çok daha önce yerleşilmiştir ve Roma’lılar İÖ bin yılın İtalyanlarının soyundan gelmektedir. Bu dönemden itibaren büyük bir kültür homojenliği ortaya çıkar. İki temel kültür vardır , birincisi ölülerin gömüldüğü çukur mezarlar kültürü , ölü yakma kültürü. Birincisi Villanova, Adriyatik, Apulia , Sicilu kültürlerini bir araya toplar, ikincisi ise Golasecca, Atestine ve Latial kültürlerini. Dinleri hakkında fazla bir şey bilinmez.

Yine bilmekteyiz ki, savaş alanından kaçan Troyalı Aeneas , babasını Sicilyada kaybettikten ve Kartaca kralicesine esir düştükten sonra Tiber nehrinin ağzına vardığı zaman Latium kralı tarafından kabul edildi , kral kızı Lavinia’yı ona verdi. (Latin sözcüğü burdan türemiştir) Aeneas’ın kurduğu şehrin adı Lavinium burdan gelir. Dolayısıyla İÖ XIII yy İtalyasında bu tarih heredot tarihlendirmesi ile aynıdır. Latium uygarlığının dini vardır ve Roma tanrıları kısmen burdan türerler. Kısmen terimi bir başka İtalyan halkının , Samnitlere akraba olan Sabinlerin de Roma’nın kuruluşuna katılmış olması ve kendi tanrılarınıda dahil etmeleri ile doğrulanır.

Latinlerin ve Sabinlerin dinleri Hint-Avrupa kökenlidir, en azından Aeneas geldiğinde çok tanrılıdırlar. Tarihçiler Romanın kuruluşunda Hint-İran etkisini oldukça abartırlar. Bir çok din gibi eski İtalyadan türeyen ve yerel dinleri birleştiren Roma dininde gökyüzü tanrısı vardır , önce şimşek ona bağlanmıştır. Bu dünya işlerine pek karışmayan Jüpiter’dir – panteona başka tanrılarda eklenmiştir ; Mars , Quirinus , Ceres , Herkül , Bacchus, Venüs.

İtalyanın bir özelliği avrupnın diğer akdenizli halklarıyla yani Yunanla başlayıp Hint-Avrupalılarla son bulan halklarla çok sıkı bir özdeşleşmeyi engeller . Yunanlılara göre Aeneas soyundan gelen efsanevi kahramanlar Romulus ve Remus ‘un Romayı İÖ 753-749 arasında kurduğu dönemde kuruluşun üçüncü büyük katılımcısı olan ve Hint-Avrupalı olmayan bir halk vardır : Etrüskler. Heredot Etürskleri Doğu Anadoludaki Lidya kökenli olduklarını , II bin yıl sonu ile I bin yıl başı arasında İtalyaya göç ettiklerini söyler. Diğer bir ayrıntı Troyalı ve dolayısıyla coğrafi olarak Lidyaylılara yakın bir halk olan Frtigyalı Aeneas ‘ın Etrüsklerin kuzeni olmasıdır. Burdan çıkan sonuç italyanın ve İlk Roma topluluğunun önemli bir bölümü I. bin yılda Türkiyeden gelmiştir. Etrüskler , Latinlerle birlikte Roma metropolü kurucusudur.

Etrüskler diğer İtalyan sakinleri gibi Zerdüşt refırmundan çok önce Vedacı panteondan kurtulmuşlardır. Vedacılığın Tanrı-Şeytan kutuplaşması yoktur. Etrüsk ve Roma dininde şeytana raslanmaz. Aynı şekilde Yunan’dada şeytan yoktur.

Yunan kültürünün Roma üzerindeki etkisi batılı ideologların söylemlerinin tersine oldukça kısıtlıdır, çünkü Jüpiterin Zeusla eşleştirilmesi tamamen biçimsel ve yapaydır. Zeus , Yunanda verilen bir sözün asla güvencesi olmamıştır, Ceres ‘in Libera mı , Ariane , Venüs ya da Semele mi olduğu hala tartışılmaktadır. Roma Atinanın bir taklidi değildir. Dönemin İtalyasında dinler iç içe geçmişti , Dumezil ” aydınlanma çağında Romalıların mitolojisi yoktu ve Halikarnoslu Dionysios onları büyüden koruyan ve ritüellerini katışıksız ve süssüz bir teolojiye bağlamalarını sağlayan bu hayal gücü sadeliklerini övüyordu ” der. Romalılar için , Romaya sürgün edilmiş bir Yunanlı olan ve Romanın bir yunan yansısı olduğunu söylemek iyi niyetli bir yaklaşım değildir.

Romanın başlangıcından itibaren konsül, eyalet yöneticisi , memur , yani görevli olan tanrıları vardır. Buğday ve bağlar için tanrıları , tarladaki faaliyetler için tanrıları , hatta hırsızlar için bir tanrıçaları bile mevcuttur. Romalı mitlerde büyük fantaziler yoktur. İnancı her durumda şiir duygusu ve saçmalığa benzetecek olursak Romalıların olaylar karşısında ayakları daima yere basmıştır. Doğa üstüne yönelme onlar için bir düzensizlik demektir. Yunanlılar dini Demokrasinin garantörü yapmışlardı ; Romalılar ise devletin garantörü yapmışlardır. Yunanda Romada dinsel tuhaflıkları benimsemediler, insanın bir kuştan , bir yılanla birleşmesinden oluştuğunu ileri sürmediler. Başlangıçtan itibaren dinleri işlevseldi, yunan dinine tesir eden taşkınlıklar doğu kökenliydi. Özellikle sanat tarihinde Romalı ve sonrası olarak gerçekçiliği betimlemek bu noktada önemlidir.

Roma dininin anahtarı oldukça paradoksal bir biçimde , bu konu hiç açılmak istenmez , tanrılarla bireysel ilişkinin yasak olmasıdır.Her ihlal Romalıyı anarşik dindarlık suçlamasıyla karşı karşıya bırakır. Kehanet , fal , büyü gibi uygulamalar din ihlalleri arasındadır. Doğa üstü güçlerin varlığını söylem yapmak senatoyu karşıya almak demektir.. Tanrılara doğrudan başvuru kağıt üstünde bir söylem değildir ; örneğin Seneca ” De superstito ” adlı kitabını bu konuya ayırmıştır. Hristiyan kültürüyle yoğrulmuş (Yahudi-Hristiyan-Müslüman) çağdaş kabul edilen dünya insanının bunu anlaması mümkün değildir, Tanrısallığa bireysel baş vurunun iki önemli sakıncası bulunur. Birincisi , koruyucu tanrıların iktidarının , yani bizzat site’nin ruhunun yasa dışı olarak çalınmasıdır. Bu ilahi güçlerin tanrısallığının kendisine verildiğini ileri süren İnsan Tiranları oluşturur. (Romalılar günümüz gerçeğini binlerce yıl önce görmüşler) İkinci tehlike ise toplumun üstünlüğüne dayanan site yasalarının çökmesidir. Bu yasaların üstünlüğüne son verir.

Aynı yasaklamma daha sonra Roma dininde mistisizmin yokluğunu değil olanaksızlığınıda açıklar, bu çağdaş tarihçileri aldıkları eğitim nedeniyle oldukça yanıltan bir konudur. Bu eksiklik bir zayıflık değil bir görevdir: Çünkü tanrılarla konuşan ya da tanrının onunla konuştuğunu söyleyen bir insan artık toplum üyesi değildir. Herkes bilir ki mistisizmin sonu delilik ve akıl hastalığıdır.

Aynı yasaklama şeytanın yokluğundada geçerlidir. mazdacılığın ve yahudiliğin Ahriman’a ya da Şeytana verdiği iktidar tanrının gücünden gelir ve bu güç kamu düzeni için bir tehlikedir. Roma dinindeki az sayıdaki cin’in rollerinin sınırlı olmasının sebebi budur. Tanrısallık sadece site yaşamının özünde saklıdır. İtalyada kehanetler ve kahinler yunanda kazandıkları güce asla ulaşamamıştır. Metafizik duygunun köreltilmesi Roamlılara şeytan suçlamalarınıda beraberinde getirmekle birlikte yasalarla yönetilen bir uygarlığı doğurmuştur. Yunanda görüldüğü üzere asla insan kurbanlara raslanmaz, suçlunun canının alındığı görülmez. Elbette cani olduğu hukuksal olarak kanıtlanmış kişiler hariç.

Roma’nın Cumhuriyetinden doğuşundan imparatorluğun çöküşüne kadar bir tutku, entrika , vahşilik ,taşkınlık ,aynı zamanda da işitilmemiş bir incelik ve kültür şehri olduğunu hafızalardan çıkarmamak gerekir. Yüzyıllar boyunca Roma modelinin takip edilmesi boşuna değildir. Roma Ulus devletin en tipik örneğidir, sitenin daha sınırlı modelini mükemmelleştirmekle meşul Yunan buraya pek aldırmaz. Roma özünde sömürgeleştirici fakat dikkatli encelendiğinde uygarlaştırıcı dehası içinde site’yi çok geniş boyutlara yaymıştır. Pax Romana böyle oluşmuştur fakat asla Pax gracea oluşmamıştır.

Bu yüzyıldan itibaren heyecansız bir dinden rahatsız olan çok sayıda tarihçi ve batı ideoloğu kendisini bunun gerçekte Roma dini olmadığını kanıtlamaya adamıştır.Bu tutum daha sonraları revizyonist olarak nitelendirilecektir. Romanın Ön-Hristiyanlaştırılması çalışmalarına yoğun olarak katılan Dumezil ; aslında Romanın dinsel duyuları olduğunu fakat süreç içerisinde bunu kaybettiğini ileri sürer. Dinsel duyu nedir sorularını ise cevapsız bırakır. Daha 1930 ‘larda Carcopino İmparatorluğun dinsel pratiğinin çöktüğünü savunur ; papazların kutsal ayinlerini atalarının kutsal günlerinden alarak devam ettirdiği söylemini yapacak kadar gözü dönmüştür. Ona göre Cumhuriyetten , imparatorluğa geçerken Roma dini değişmemiştir. Halkın bu dinin değerini anlamasıda on iki yüzyıl sürmeside tüm bu açıklamalar karşısında tebessümle karşılanacak bir gerçekliktir. Bu paradoksal söylemler batı tarafından yazılan Hristiyan dini için olmazsa olmazlar arasındadır. Aslında Roma dinine yöneltilen eleştiri hem Tanrının hem de şeytanın olmamasıdır.

Roma dininin boş bir iskelet olduğu , başlangıçtan itibaren yozlaşmış bir kurgu olduğu şeklindeki inatçı ve taraflı söylemlerin sonsuza dek rafa kaldırmak gereklidir. Fakat Roma dininde mistik bir damar olmadığını kavramakta güçlük çeken Üniversite Bilimi eskiyi tekrarlamaktan vazgeçmeyeceği görülmektedir.

181 yılında Janicum Tepesi yamacında bulunan Roma ikinci kralı Numa’ ya ait mezarda esrarlı yazılarında bulunduğu söylenir. Şehir yargıcı Quintus Petilius tarafından yönetilen Senato bunları aceleyle yaktırmıştır.Yazılar kimse okumadan yok edilmişlerse de , Plutarkhos , Numa’ nın hayatında bunlardan bahsetmiştir. hayal gücü birden devreye girerek yazıların ataların dinine karşı çıktıkları için Senato tarafından yakıldığı ileri sürüldü . Çok sonrada bu kitapların Pythagorascı yazılar olduğu söylendi, çünkü Numa Pisagordan ilham almıştı.

Hipotez kronolojik olarak saçmadır , çünkü İÖ VIII yy ortalarına doğru kurulmuş ve ilk kralı Romulus’tur. Ardılı Numa , VIII yy sonunda VII yy başından önc hüküm sürmüş olamaz. Hükümranlığının geleneksel olarak kabul tarihleri İÖ 715-672 dir. Oysa Pisagor Güney İtalyanın Dor Kolonisi Crotone ‘ da İÖ 530 doğru ders vermiştir. Aradaki 200 yıllık mesafe yorumu geçersiz kılar. Numa döneminde pisagorcu kimse yoktur. Bu yüzyıl tarihçisi Armand Delatte bu konu üzerinde oldukça titiz bir çalışma yürütmüştür, bu araştırmada ünlü kayıp yazıların II. yy daki karanlık bir Roma yazarı Fulvius Nobilior ‘un ürünü olduğuyla ilgili yeterli nedenler gösterir. Bu , Numanın yıldız bilgisi nedeniyle pisagorcu olduğu söyleminin ortaya çıktığını söyler. Gerçektende Numa yıldızlarla uğraşır ve Roma yılını on iki aya bölmüştür. Fakat Plutarkhos ‘a inanılırsa Roam döneminden itibaren büyük bir astronom olarak kabul edilmez. Kısacası Fulvius ve dostu Ennius , tasarladıkları teorinin merkezine kendileriniin tasarladıkları tarif edilemez tanrıyı , Herkül Musagetus ‘u , yani müzlerin koruyucusu Herkül’ü yerleştirdiler. Bu kuraldışı bir bileşimdir ve aralarında Ovidius’un pisagor ‘ının da bulunduğu eski metinlerin hatalı yorumu temelindedir. Sanki Senato sahtekarlıklar yığınını yakmıştır. Pisagorcu öğretinin bir çom Romalı üzerinde etkisi kuşkusuz oldukça derindir fakat Numa ‘nın Gnostiklerin tarif edilemez tanrısına inandığı ve Senatonun tamamen Roma’lı bir tek tanrıcılığın bu yeniden doğuşunu tohum halindeyken bastırması düşüncesini ileri sürmek zırvalıktan başka bir şey değildir.

Roma’da hatta imparatorluk roma’sında hem dinsel pratik hem de din duygusu oldukça canlıdır. Bu Roma’nın kuruluşundan itibaren davranışlara önderlik eder, sözünü tutmamak Jupiteri kandırmak olarak kabul edilir. Asker olduğu kadar tüccar bir ulusta olan ve dolayısıyla şeref ve verilen sözlerin tutulması konusunu oldukça ciddiye alan Roma , mitologlardan çok özellikle ahlakçıları tatmin etmeye uygun bir tanrıya inanır ; Deus Fidius . Bütün italyada saygı gösterilen bu tanrıya ait yol boylarında bir çok sunak bulunur, bu ise Carcopino’nun Romalıların şenliklerine tanrılarını dahil etmediği savını bir kenara koymamızı söyler.

Bununla birlikte Roamlıların tanrıları için yapmış olduğu tapınakları nedensiz yaptıklarını düşünmek için oldukça kötü niyetli olmak gerekir. Bu tapınaklarda sayısız şenlikler , törenler, arınma toplantıları düzenlenmektedir. Roma dininde doğma yoktur, ünlü tepe dışında vatikanları bulunmaz , tanrısallığa yapılan referanslarda şeytan ve cehennem kavramına raslanmaz. Cehennem şiirsel bir kavram olup kişi inanıp inanmamakta serbesttir. Cehennemin mucidi ise Vergilius’tur. O da teolog değil şairdir. Roma’ya cehennem virüsü yunandan bulaşmıştır.Platon cehennemden üç yerde bahseder ; Phaidon, Gorgias , Devlet. Platonun Roma düşüncesinde teolog gücü yoktur, Akademik-Hristiyanlık öncesi Gnostisizmine doğru pisagorcu ve Orphikçi eğilimlerinin çok açık şekilde türevi olan asla ortaya çıkmayan asıl dünya ile asla gerçek olmayan algılanabilir dünya arasındaki kısmen manici ikiciliği ile Phaidonda eksiksiz biçimde bulunan Platon’un bize ulaşan düşünceleri hala tanımlanmayı bekler. Nietzsche tarafından ortaya çıkarılan bu açık gariplik genellikle yanlış yorumlanan bir bölümde ( Wagner’in Yahudi düşmanlığından duyduğu tiksintiyi açıkça haykırmış olan Nietzsche ‘nin elbette hayali yahudi düşmanlığının kanıtı olarak) ifade edilir :

” Bu Atinalının Mısırlıların – Büyük olasılıkla Mısır Yahudilerinin – okuluna katılmış olması bize pahalıya mal olmuştur. ” (Ecce Homo)

Roma elitlerinin ve entellektüellerinin Yunan mitlerini kuşkuyla karşıladıkları kesindir. Olymposlular karşısında Helen ve dahası Helenistik saygısızlık onları şaşkınlığa düşürür. Romalılar tanrılarının kavranılır kılmak için her zaman çaba harcmışlardır, sağ duyu ve mantık başka halkların tanrısallıkla bağdaştırdıkları doğa üstü güçlere yer bırakmaz.

Roma religio’ su bizim düşüncelerimizle hiç bir ilgisi yoktur, toplumu birleştirmeye yönelik ahlaki ilkeler topluluğudur. Tüm yasaların ruhu niteliğinde olup toplumsal bir bağdır. Roma metinlerinde karşımıza çıkan bir başka sözcük pietas , Judeocu tanrı dindarlığı değil , site tanrılarına saygıdır. Daha çok kişinin yüklendiği sorumluluklarıyla olan daimi bağını ifade eden bir davranışsal eylemdir.

Romalı esas olarak filozoftur ve teolojiside hukuksaldır. Numa’nın mezarında senato tarafından yaktırılan ünlü kitaplar mistisizmin özünden dolayı değil tanrısallaştırılmış insanlar olan tanrılar olduğundandır. Senato , sapkınlık ve cılgınlıklara asla izin vermez. İmparatorların ciddi olarak kendilerini tanrı olarak görme eğilimleri vardır. Yine bazı tarihçilere göre Tacitus , yahudiliğe buradanda hristiyanlığa ilgi duyarak Roma dininin reddini yansıtır. Bu tür bir önermeyi öne sürebilmek için cahil olmanın ötesinde dürüst olmamak gereklidir. Çünkü Tacitus yahudilik ve Hristiyanlığı özdeşleştirerek Christ adı altında isayı tek zikrettiği yer de söylenti düzeyindeki bilginin tam aksini yazar ; ” Bu gürültüyü bastırmak için Neron (Tacitusa göre Roma yangınından sorumlu kişidir) günah keçileri buldu ve halkın Hristiyan diye adlandırdığı ve canice geleneklerinden dolayı sevilmeyen insanları en büyük cezalara çarptırdı . Bu adın kaynağı ise Tiberius ‘un hükümdarlığı altında vali Pilatus tarafından ölüme mahkum edilmiş olan Christ’tir.

Tacitusun yahudi-Hristiyanlar için kullanmış olduğu- ilkel canice genekler – rezil -nefret gibi nitelendirmelerden sonra Carcopino’nun Ticatus hakkında bu dine nasıl bir hayranlık duyduğunu bulmasıda insanı gülümsetir.

Roma dininden iki önemli ders çıkar , birincisi Şeytan olmadan çok iyi ve uzun süre yaşanabileceği ikincisi ise etnik kaçınılmazlığın olmadığıdır. İran gibi emperyalist ve Hint-Avrupalı olan Romalılar, Etrüskler, Latinler ve sabinler gibi aşırı mit zevki miras almadıkları gibi panteonlarını basitleştirme mirasıda almamışlardır. Ölü deniz sahillerinde güneşlenen şeytan İtalyan sahillerinde oldukça güç kaybederek Michelangelo’nun Sistine şapelinin tavanında bir komedyen olarak yardımcı bir rol vermeye yaramıştır, fakat manzaranın göksel güçlerle ilişkisi ise farklı bir konudur.

http://neferkaminanu.wordpress.com/2010/08/22/seytan-romanin-seytansiz-dunyasi/

Can Baba'dan

2010-10-14T20:52:00.000+03:00

Senin için ‘ yasak ‘ dediler.
—Yasaklar çiğnenmek içindir, dedim.

Senin için ‘ imkânsız ‘ dediler.
—Önemli olan imkânsızı başarmak, dedim.

Senin için ‘ olmaz ‘ dediler.
—Dünya da olmayacak şey yok, dedim.

Senin için ’ zor ‘ dediler.
—Kolay olsaydı değeri olmazdı, dedim.

‘ Onda bulduğun nedir ki ‘ dediler.
—Herkeste arayıp bulamadığım, dedim.

Senin için ‘ o ne ‘ dediler.
—Hayattaki gülen yüzüm, dedim.

‘ Ona öyle nasıl bağlandın ‘ dediler.
—Ben değil o ”bağladı” dedim.

‘ Oda senin gibi sevdi mi ‘ dediler.
İşte cevap veremediğim tek şey buydu.

‘ Eğer bunu bilmiyorsan vazgeç ‘ dediler.
—Vazgeçecek olsaydım sevmezdim, dedim.

[ CAN YÜCEL ]

Tavukla mutlu seks için (:

2010-10-11T19:00:00.001+03:00

1- tavuk yapısı gereği en fazla 8 cm’e kadar alabilir. burdan fazlasını zorlarsanız tavuğunuz ölür.
2- kuluçka dönemin de eşinize yaklaşmayınız sinirli ve agresif tavırları olabilir.
3- oral sex kesinlikle tavsiye edilmiyor.
4- öpüşürken gagasının üstünden öpün
5- horoz yakınlardayken partnerinizin başını hafifçe okşayarak birazdan geleceğinizi kulağınıza fısıldayın.
6- haşlanmış mısırınız devamlı hazır olsun. bu onu sekse hazır hale getirmenize yardımcı olacaktır.
7- kayganlaştırıcı olarak badem yağı kullanın.
8- sahibine yakalanmayın.
9- civcivlerin önünde bunu yapmayın, onlar için bir kutu götürün ve civcivleri kutuya doldurun.
10- sikmeden önce deliğin el ile yoklanması gerekir . malum eşşek sikmiyoruz sonuçta
11- bacak omza pozisyonu için bacakların narin olduğu unutulmamalıdır.
Bunlar alıntıdır bir Bingöllü ırgat tarafından uzun araştırmalar sonucu elde edilmiş bilimsel verilerdir.
orjinali; www.ekuzu.com

Teorem

2010-10-03T21:43:00.001+03:00

Çerez tabağı teoremi-1
bir arkadaşım hâlâ evlenemedi. Geçenlerde “Yeter artık evlen, evlen de çoluk çocuk sahibi ol” dedim. Aşağıdaki teoriyi aktardı:

Bir kuruyemiş tabağı kalabalık bir grubun önüne geldiği zaman sırasıyla önce antepfıstıkları, ardından bademler, sonra fındıklar gider. En sona beyaz ve sarı leblebiler kalır. Eğer belli bir yaşa kadar evlenmemişsen de durum farklı olmaz. Ya kalan leblebiler ve ayçekirdekleri ile idare edersin ya da olur ya bir fıstık bulurum diye tabağı karıştırır durursun..

Çerez tabağı teoremi-2

"aynı tabakta ucu açılmamış kabuklu Antep fıstıkları da kalır. Herkes bir eller, bakar ama kimse açmaya cesaret edemez, tabağa geri bırakır. Onlara ulaşmak cesaret ister. Dişine güveneceksin kıracaksın ki, içinde gizlediği lezzete ulaşabilesin. Ama risklidir, dişini kırabilirsin."

...

2010-10-02T01:45:00.001+03:00

Beni düşün arasıra , arasıra gözlerimi hatırla. Sonra uzanıp tutuver ellerimi sıkıca. sıkıca okşa saçlarımı,yol hatta birkaç telini. sonra yasla başımı göğsüne ; Beni ağla!!! Ağla ki yeniden yeşereyim gözyaşlarınla, yeniden bağlanıp hışırdanayım ormanımda ...!! Bilinmez , hatta tanınmaz haldeyim. hiçbir anlam ifade etmeyen, ama dokunaklı türküler gibiyim. herkesin duyduğu ,hatta dalıp gittiği türküler gibiyim yani ve de az sonra unutulacak türküler gibi.. Yüreğim çalkalanır , köpürür sonra... Beni düşün arasıra , arasıra türkümü söyle. sonra birlikte çaldığımızı düşün, çam kozalağından sazı !!! Beyninde depremler olsun sonra, kasırgalar kopsun yüreğinde. sonra gözlerini dinamitle. sol gözün ben olayım !! Bir yanımda eski kitaplarım , bir yanımda kitapsızlığım. gözlerimim çakılı kaldığı paslanmış insanlar... ve buz gibi çayıma , nemli tütünüme benzerim. ne içilir ne geçilir ya,onun gibiyim !! Ve durgunluğuma özenir su Ve yıldızlar özenir saçımın akına. Biterim... Beni düşün arasıra , arasıra duy şarkımı. Kısık sesimi duy,kazaksız gecemi ya da Ya da duldasız ayazımı.. ama yeter ki duy... Sonra beni üşü , titre hatta. geçir ayaklarına tabansız pabuçlarımı sonra... Kısacası düşünüp ağla,çal hatta en sonunda , sonraların biteceği demde ,beni YAŞA.. Yaşa ki varolayım; Yaşa ki dilsiz cesetler ile söylediğim şarkılar sussun Ve yaşa ki YAZABİLEYİM______ !!!!! ŞAİR Babacan PESENKURDU__________

KAÇ(a)MAK

2010-09-26T13:46:00.001+03:00

her mekandan her zamandan kaçtım da
bir kendimi alt edemedim...
kumsala ayak izlerini bırakırken sevdalılar
ben ''ez tu hezdıkım'' yazabildim...
zemheri sözler dökülürken dudaklardan
ben dilimi terbiye edemedim..
bir çiçeğe tav olunurken kavgaların ardından
ben 12-8 lerde bile hediye beklemedim..

ben ismin yalın haliyim.
kaç yaşımdı yalnızlığım?
kaça sattım ki sırları?
kaçtım kaçamak bakışlardan.
kaçırdım sonunda anlaşılan..

beynimin içine ederken bir bir kalabalıklar
ben çığlığımı sessiz atabildim..
merhem sürülen yaralar arasında
ben tuz biber rolünü kapabildim..
yalanı gerçek yapan hayatlarda
ben gerçeği sapan yapabildim..

ben ismin yalan haliyim.
kaç yaşımdı büyümüşlüğüm?
kaça kurdumki saatin ibresini?
kaç(a)mak itiraflar bu cümlenin yüklemi.
inan ben de bilmiyorum nerde öznesi..

Freelance Tasarımcı Olmak? *

2010-09-26T13:33:00.000+03:00

Freelance çalışmak için yeterince hazır mısınız? Yoksa kurtlar sofrasına dönmüş bu piyasada para kazanamayacağınızı mı düşünüyorsunuz? Tekrar düşünün!
İlk yazımda yaklaşık 9 yıldır freelance sektöründe birçok belli başlı firmaya gerek inhouse (firma içinde belirli dönemlerde giden, yerinde hizmet sunulan iş modeli), direk home office olarak tasarım projelerinde hizmet sunmuş biri olarak olabildiğince edindiğim tecrübeleri aktarabilmeyi umuyorum. İlk yazımda “Siz gerçekten freelance iş yaparak mı? Ücretli çalışarak mı?” daha iyi bir standart yakalayabilirsiniz? Bunu irdeleyeceğiz. Öyleyse makalemin devamında nelerle karşılaşabileceğinize dair genel konuları ele alalım.
Freelance iş yapmak nedir?
Bir çoğumuz freelance iş yapmanın “Özgürce para kazanmak” olduğunu düşünür. Rahatsınız, sabah işe geç kalma probleminiz yok, çalar saat kurmak zorunda değilsiniz, sevgiliniz, eşiniz, dostunuz ya da bir çok organizasyona katılıp sabahlara kadar eğlenip öğleden sonra uyandığınızda işlere kaldığınız yerden devam edebilirsiniz. Buna benzer örnekler uzarda gider. Genel ön yargı olarak “Freelance” kelimesi aklınıza geldiğinde “Özgürçe para kazanmak” olarak algılanabilir. Ancak freelance çalışmanın çok ince ve titizlik gerektiren noktaları vardır. Birkaç cümle sonunda bu konularla ilgili fikirlerimi, edindiğim tecrübeleri de sizlerle paylaşacağım.
Freelance çalışmanın avantajları.
Bir önceki paragrafta bahsettiğim gibi özgür olduğunuzu size hissettirir. İşleriniz biraz rayındaysa dünyanın en rahat insanı gibi hissedersiniz. Kendinize daha çok vakit ayırabilir, daha sosyal bir yaşam sürebilirsiniz. Mevsime göre tatil ya da seyahat için birilerinden izin beklemek zorunda değilsiniz. Kendi organizasyon yeteneğinizi sınar, yönetici becerilerinizi geliştirirsiniz. Çevre edinir, yeni insanlar tanır, farklı branşta firmalarla iş yapma tadına varırsınız. Esnek bir kişilik, yenilikçi ve kendini sürekli geliştiren bir ivmeyle yolunuzda ilerlersiniz. Kız arkadaşınız ya da erkek arkadaşınıza ayırabileceğiniz vakit tamamen sizin programınızla birebir ilişkilidir. İşe gidip gelmek için her gün saatlerinizi yola harcamazsınız. Bu ve buna benzer avantajları elbette var ancak freelance çalışmanın gerekliliklerini yerine getirebilirseniz!
Freelance çalışmanın dezavantajları.
Freelance çalışmak her zaman iyi değildir! Özellikle kişilik özellikleriniz emir altına girmeyi gerektirecek bir disiplin anlayışı ile işliyorsa siz freelance iş yapmamalısınız! Neden mi? Hep birlikte irdeleyelim..
"Eğer bir iş aldığınızda iş avansını harcayarak kendinizi motive edeceğinizi ve işi daha iyi yapacağınızı düşünüyorsanız yanılıyorsunuz."
İş avansını almak freelance çalışanlar için bir nevi akittir. İşe ciddiyet katar ve sizi müşteriye karşı sorumlu tutar. Ancak iş avansını hemen harcayan bir karakteriniz varsa işi hazırlamaya başladığınızda“Aman ya en fazla başka bir iş alır, o müşterimin avansını geri veririm laf işitmem”diyenleriniz olacaktır. Ancak atladığınız bir nokta, kaybettiğiniz her müşteri aslında kaybettiğiniz birden fazla müşteri potansiyelidir. Diğer taraftan unutlmaması gereken durum, ihtiyaçlarınız haricinde henüz teslim edilmemiş bir işin tahsil edilmiş avansı sizin kendi paranız değildir. Olabildiğince avans alınan meblayı harcamamaya özen göstermelisiniz.
Uyku düzeniniz normal değilse veriminiz düşecektir.
Sabahlara kadar çalışıyor, akşama kadar uyuyup tekrar sabahlara kadar bilgisayar başında duruyorsanız veriminiz hızla düşmeye devam ediyor demektir. Unutmayın insan vücudu güneşten enerjisini alır ve gündüz yaşamaya yatkındır. Gece metabolizmanız yavaşlayacak ve fikir üretme konusunda gündüzlere oranla daha verimsiz sonuçlar üreteceksiniz. Saat ve zaman kavramınız gece gündüzün tersine dönüyorsa çok değil, bir ya da iki yıl içerisinde neredeyse hiç birşey üretemez hale gelecek, aynı topun lacivertini sunmaktan öteye geçemeyeceksiniz. Uyku düzeniniz normal olmalı, gündüz çalışmalı, gece dinlenmeli ya da geceleri dinlenmeye yönelik iş dışında başka şeylere odaklanmalısınız. Sosyal kimliğinizi de beslemek zorundasınız.
Bir süre sonra asosyalleşmeye başlarsınız.
Bu işlere ilk başladığınız zamandan bu yana onca süre geçti ve herşey umduğunuzdan farklı bir sonuca ulaşmaya başladı değil mi? Her sabah aynı ev, aynı bilgisayar, benzer işler, dört duvar arası ve hemen hemen herşey aynı. Of ne kadarda sıkıcı değil mi? İşte endişelenmeye başlayabilirsiniz! Siz artık monoton ve asosyal bir hayata adım atmanın ötesine geçmek üzeresiniz. İşleriniz yoğunlaştı, tek başına onca şeye yetemiyor, hep aynı insanları görüyorsunuz. Eğer tek yaşıyorsanız daha da vahim. Sosyal medya tek eğlenceniz, youtube tek boş zaman geçirgeciniz oluvermiş. İşte kötü günler kapıda! Kişiliğiniz asosyalleşiyor ve sıkılmaya az kaldı! Freelance çalışmanın en büyük handikapı budur. İster istemez asosyal olmak zorundasınız. Çünkü müşterilerinize esnek çalışma saatlerini zaten siz aşıladınız. Onlar artık sizi her aradığında ulaşmalılar yoksa siz çalışmıyor gibi görünürsünüz. Belli bir süre sonra neredeyse hayatınızın %80′i tek bir bilgisayar ve müşteri dialoglarından ibaret olacaktır. Freelance çalışmak aslında kendi kafesine tıkılmak gibidir. Disiplin yoksa sonu ya parasız ve işsiz kalmak, ya da kontrolsüz ve boğucu bir iş akışıdır. Disiplin ve programlı olmak zorundasınız!
Pasifleştiğinizi hissedebilirsiniz.
Her zaman evde olmak, disiplinsiz çalışmak, spontane yaşamak bir süre sonra size aslında hiçbir iş yapmıyorsunuz gibi bir duyguyu uyandıracaktır. Bu döneme geçtiğinizde iş gücünüz düşecek, bilgisayar başında oturmaktan sıkılacak ve odaklanma problemi yaşayabilirsiniz. Bunu engellemenin belli bir yoluda ne yazık ki yoktur. Freelance çalışmanın en büyük dezavantajlarından birtanesi budur. Yalnız yaşamaya yatkın ve durgun bir kişiliğiniz yoksa freelance çalışmaya çalışmak sizin için bir eziyet olabilir. İyi düşünmelisiniz.
Mali krizlere karşı psikolojik açıdan hazırlıklı olun!
Bir dönem işler size öyle bir yığılır ki, ne olduğunu anlayamaz her zaman böyle olacağını düşünerek normalden daha fazla harcama yapmaya başlarsınız. Zaten rahat bir çalışma tarzının üstüne hatırı sayılır bir kazanç elde ettiğinizde kontrol mekanizmanız yüksek olasılıkla değişecektir. “Zaten her zaman kazanabilirim, bu ay harcayayım gelecek ay yine kazanırım” diyebilirsiniz. Ancak bir baktınız ki paraları harcadınız, işleri hala teslim edemediniz, yeni iş ihtiyacınız var çünkü maddi açıdan tükendiniz. Hoşgeldin gerçek, yüzleş benimle! Artık düşüşe geçtiniz ve yüksek olasılıkla disiplinli çok sıkı bir çalışma yapamazsanız en geç 30 güne kadar maaşlı bir işte çalışmak için iş arıyor olacaksınız. Bu durumdan şunu çıkartıyoruz. Freelance çalışıyorsanız sizin paranız aslında kazandığınız paranın %50′si olmalıdır. Çünkü bir sonraki ay iş garantiniz yoktur. Her zaman yedek planınız olmalı. Aksi halde hiç istemediğiniz maaşlı çalışan konumuna hakettiğinizi düşündüğünüz ücretin yarı fiyatına çalışmak mecburiyetinde kalabilirsiniz.
Kazancınızı ne kadar yükseltebilirsiniz?
Freelance çalışıyorsanız unutmayın ki çok büyük bir fırsat tesadüf eseri karşınıza çıkmadıysa kendi evinizi arabanızı alacak kadar kazanamazsınız. Bunları başaran örnek freelance çalışanlar var elbet. Ancak bu biraz da şans meselesi. Biz ortalama civarı bir performansı yani genel kitleyi hedef alarak durumu gözden geçirdiğimizde, evet parasız kalmazsınız. Asla temel ihtiyaçlarınız için kimseden borç istemezsiniz. Ancak kazancınız sadece şahsi giderlerinizi karşılayabilir ve rutin yaşamınızı destekleyecek seviyenin üstüne muhtemelen çıkamaz . Burada karşınıza şu soru çıkacak. “Maaşlı çalıştığımda da bunları yapamıyorum, freelance çalıştığımda da yapamıyorum. Öyleyse neden maaşlı çalışayım?” diye sormuşsunuzdur kendinize. Bir sonraki yazımda bu ince noktalarla ilgili çok ince noktalara değineceğim.
orjinali için; http://www.cenkakyildiz.com/makale-freelance-tasarimci-olmak.php

30undan sonra

2010-09-16T14:16:00.001+03:00

"İnsan 30 yaşından sonra arkadaş yapamıyor kendine.
Eş yapıyor, çocuk yapıyor, arkadaş yapamıyor.
Yapsa da eskiler gibi olmuyor.
Halbuki uykuya dalar gibi arkadaş olurduk okuldayken.
Arkadaş olmak için yaratılmış gibiydik.
Bir hafta içinde böbrek verecek hale gelirdik.
Neden olmuyor bu işler 30 undan sonra?
Neden olamıyor?
Oysa o ne güzel bir iştah, o ne güzel bir açlıktı...
Herkes herkese açtı. Seçer, bulur buluştururduk "ruh ikizlerimizi."
Ne de çok ruhtaşımız vardı. Hiç açıkta kaldığımı hatırlamıyorum.
Ruhumun güzel bir ikizi mutlaka olurdu yanı başımda.
Ölümüne sevdiğim, uğrunda her şeyi göze alabileceğim,
her şeyiyle güzel, her şeyiyle doğru, her şeyiyle kabul ettiğim...
Basbayağı bir aşkla bağlı olduğum...

Şimdi ne zor. Herkes kapalı kutu.
Herkes kapanmış, kaplumbağa olmuş.
Bir kahve içimi zorlu randevulara bakıyor.
Yatıya kalmak bir tabu.
Evler de gönüller de sımsıkı kapalı.
Gençliğin en çok bu yanını özlüyorum.
Ne güzelliğini, ne diriliğini, ne başıboşluğunu.
Aynı yazarı, aynı şairi seviyoruz diye kuruluveren dostlukları özlüyorum.
Birbirimize yazdığımız o uzun, o sapıklık derecesindeki ayrıntılı mektupları özlüyorum.
Birbirimizi eleştirmeyişimizi özlüyorum.
Birbirimizin dedikodusunu yapmayışımızı özlüyorum.
Sevgili olarak kimseleri yakıştırmayışımızı özlüyorum.
Arkadaşımı koruyacağım diye annemle yaptığım şiddetli kavgaları özlüyorum.
Kavgayı değilse de kavganın altındaki ruhu özlüyorum.
Dünyaya karşı arkadaşımın koruyucu meleği olmayı özlüyorum.
Veya öyle olduğumu sanmayı...
Çocuğum olsaydı tek bir arkadaşında bile kusur bulmayacaktım.
Öyle söz vermiştim kendime.
Bırakacaktım arkadaşlık uykusunda mışıl mışıl uyusunlar.
Bırakacaktım eve istedikleri gibi girip çıksınlar.
Bırakacaktım istedikleri gibi buzdolabını talan etsinler.
Bırakacaktım istedikleri gibi sevsinler birbirlerini.
Tek bir laf etmeyecektim.
Kimseyi evine yollamayacaktım.
Kızımın arkadaşı kızım, oğlumun arkadaşı oğlum olacaktı.
30undan sonra arkadaş yapılamıyor.
Kötülükten değil. Başka bir şey.
Ama neden çözemiyorum..."

ben senden önce ölmek isterim

2010-08-02T00:50:00.001+03:00

ben,
senden önce ölmek isterim.
gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
ben zannetmiyorum bunu.
iyisi mi beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni görebilesin
fedakarlığımı anlıyorsun,
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
sonra sen de ölünce
kavanozuma gelirsin
ve orada beraber yaşarız
külümün içinde külün.
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi oradan atana kadar...
ama biz o zamana kadar
o kadar karışacağız ki
birbirimize
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
yan yana düşecek.
toprağa beraber dalacağız
ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak
iki çiçek açacak:
biri sen
biri de ben.
ben
daha ölümü düşünmüyorum.
ben daha bir çocuk doğuracağım
hayat taşıyor içimden,
kaynıyor kanım.
yaşayacağım, ama çok, pek çok
ama sen de beraber
ama ölüm de korkutmuyor beni,
yalnız pek sevimsiz buluyorum
bizim cenaze şeklini.
ben ölünceye kadar da
bu düzelir heralde.
hapisten çıkma ihtimalin var mı bu günlerde?
içimden bir şey
belki diyor...

piraye nazım hikmet ran
18 şubat 1945

Git

2010-07-15T15:49:00.001+03:00

Mademki benli hayat sana kafes kadar dar
Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar
Hadi git benden sana dileğince izin
Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin

Git iş işten geçmeden git
çok geç olmadan vakit
Günahıma girmeden
Katilim olmadan git

Günahıma girmeden
Katilim olmadan git
Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın
Oysa ki hep yedekte hep elde var saymıştın

Hadi git ne bir adres ne bir hatıra bırak
Zannetme ki pişmanlık mutluluk kadar ırak
Git iş işten geçmeden git

çok geç olmadan vakit
Günahıma girmeden
Katilim olmadan git
Günahıma girmeden

Katilim olmadan git
Ne vedaya gerek var ne de mektuba hacet
Git de Allah aşkına bir selama muhtac et
Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan

Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan
Git iş işten geçmeden git
çok geç olmadan vakit
Günahıma girmeden

Katilim olmadan git
Günahıma girmeden
Katilim olmadan git
Kopsun nerden inceyse artık bu bağ bu düğüm

Her gece daha berbat daha vahim gördüğüm
Korkulu düşlerimi yorumdan kaçıyorum
Sırf sana üzülüyor sırf sana acıyorum
Git iş işten geçmeden git

çok geç olmadan vakit
Günahıma girmeden
Katilim olmadan git
Günahıma girmeden
Katilim olmadan git

Seri katiller ve özlü sözler

2010-07-08T13:59:00.001+03:00

Ben sadece sokakları temizliyordum. Peter Sutcliffe

İnsanlar kurtçuklara benzer. Küçük, kör ve değersiz.
David Smith

Bana göre bir ceset, canlı bir bedenin taşıyamayacağı bir güzellik ve saygınlık taşır.
John Christie

Ölümlere sebep olan rüyalar üretiyordum, benim suçum buydu.
Dennis Nilsen

İnsanların dikkatini çekecek ve dünyayı ayağa kaldıracak bir suç işlemek istiyordum.
Susan Atkins

Ben kimseyi öldürmedim, kimseyi öldürtmedim, bıçaklarıyla üzerinize gelen çocuklar, onlar sizin çocuklarınız, onlara ben öğretmedim. Siz öğrettiniz.
Charles Manson

Bana yukarıdan bakarsanız aptalın tekini görürsünüz.
Bana aşağıdan bakarsanız tanrıyı görürsünüz.
Bana tam karşıdan bakarsanız, kendinizi görürsünüz.
Charles Manson

Bana kadın düşmanı olarak hitap etmeniz beni derinden yaralıyor.
Değilim, ben bir canavarım. Ben Sam’ın oğluyum. Ben küçük yaramaz bir çocuğum.
David Berkowitz

Onları incitmek istemedim. Onları sadece öldürmek istedim.
David Berkowitz

Ben hasta bir insanım bunu biliyorum. Normal biri benim yaptıklarımı
nasıl yapabilir? Sanki içimde başka biri var gibiydi.
Albert de Salvo

Belki bir parça tuhafım.
George Joseph Smith

Bir palyaço bile katil olabilir.
John Wayne Gacy

Disneyland’da görüşürüz.
John Wayne Gacy

Her insanın kendi zevkleri vardır. Benimkide cesetler.
Henry Blot

20 kişiyi öldürdüm. Kanı severim.
Richard Ramirez

Zamanımı gerçekten boşa harcadım.
Jeffrey Dahmer

Son sözleri (cellâdına)
Acele et. Sen etrafta ahmakça dolaşırken, ben bir düzine adamı asardım.
Carl Panzram

Yaşayan bedenindeki soluğu hissediyorsun. Onların gözlerine bakıyorsun. Bu pozisyondaki insan tanrıdır.
Ted Bundy

Yaşama ve ölüme hükmetmek istiyorum.
Ted Bundy

Bir insanın ölüm ve yaşamına karar verebilme gücünden daha büyük ne olabilir ki?
Ted Bundy

Ben şimdiye kadar karşılaştığınız en soğukkanlı katilim.
Ted Bundy

Bazen kendimi vampir gibi hissediyorum.
Ted Bundy

Biz seri katiller sizin oğlunuzuz ve sizin kocanızız biz her yerdeyiz. Ve gelecekte daha çok çocuğunuz ölmüş olacak.
Ted Bundy

Sokakta yürüyen güzel bir kız gördüğünde ne düşünürsün?
Bir tarafım onunla flört etmeyi, onunla iyi vakit geçirmeyi,
diğer tarafım ise kazığa geçirilmiş kafasının nasıl duracağını düşünürüm.

Edmund Kemper

the shining

2010-07-05T20:39:00.001+03:00

kubrick'e gore; jack torrance alkol problemi olan, karisini sevmeyen, oglundan nefret eden, ne ogretmenlikte ne yazarlikta basarili olabilmis, ezilmis bir adamdir. overlook'taki henuz ilk ayinda cinnet gecirmis olmasinin sebebi nedir? kendi ezilmisligi mi yoksa oteldeki gizli gucler mi? kubrick bu noktada, gercek ile gercekustunun karisimindan yola ciktigini soyluyor. kubrick vaktinde bir kitap okumus ve kitaptaki gercek ve gercekustunun karisiminin yarattigi atmosferden cok etkilenmis. bu kitapta, olaylarin acaba ruya / halisunasyon mu, yoksa dogaustu mu oldugu tam belli olmuyormus, ama bir noktadan sonra oyle bir olay oluyormus ki, bunun ruya ile alakasi olmasi mumkun olmadigi icin, isin icinde olaganustu seylerin oldugu "kesin"lesiyormus.
kubrick, bunu shining'e uyarlamak istemis. (subjektif bir yorum olarak, bunu muhtesem bir sekilde yaptigini soyleyebilirim.)

filmde gorulen ilk dogaustu olay, bazilarinin bir film hatasi olarak gordugu daktilo olayindan sonra*, jack torrance'in barmen lloyd'u gorusudur. burada film izleyicisi bunun gercek mi hayal mi oldugunu anlayamiyor. soyle birkac yorumda bulunmak mumkun: jack barmeni ilk gordugunde ve barmen ona bir bardak burbon doldurdugunda jack'i elindeki bardaktan yudumlayip barmenle konusurken goruyoruz. sonra, wendy torrance, ciglik cigliga otelde baska birilerinin oldugunu anlatmak icin jack'in yanina geliyor. wendy ile jack konusurken goruyoruz ki ortada barmen ya da burbon bardagi yok, ama jack "aa birkac saniye once elimde tuttugum bardak ve dertlestigim lloyd birden nereye kayboldu?" demiyor, wendy ile konusuyor. demek ki, jack gorduklerinin gercek olmadigini biliyor. filmde tam acik degil, ancak okudugum bir cok yorum; insanlarin gelecekten ya da gecmisten goruntuler gormesini saglayan "shining" kabiliyetinin** jack torrance'da da oldugu*** yonunde. danny torrance bu kabiliyetin tartisilmaz sahibidir ve biliyoruz ki gecmisten goruntuler gorebiliyor. buradan hareketle, jack'in da baloyu ve barmeni gormesini, daha once 1921 yilinda orada gercekten bir balo oldugu ve orada lloyd adinda bir barmen calistigi icin, kendisinin shining kabiliyetine sahip olmasina yorabiliriz. yalniz burada devreye giren baska bir sey de daha once belirttigim gibi jack'in onceki hayatinda zaten bu baloda bulunmus ve otelin hatirasini su anki hayatinda zaten barindiriyor olmasi. bu durumda, kendisi zaten eski hayatindan oturu oteli ve baloyu hatirliyor oldugu icin, shining kabiliyetine sahip olmasina gerek yok gibi gorunuyor. hayal gucumuzu zorlarsak bu iki varsayimi (jack'in shining kabiliyeti veya daha onceki hayatindaki olaylari hatirlamasini) birlestirip "onceki hayatinizda yasadiginiz / gordugunuz olaylar bir sonraki hayatinizda shining olarak size geri doner" seklinde bir teoriyle cikabiliriz ancak hem insanlar bize "yuh hayvan kafayi yemissin" der, hem de bu teoriyi destekleyecek herhangi bir sey bulamayiz.

bu paragrafa baslamak turkce kullanimi olarak yanlis oldu ama gerekliydi. ne diyorduk, jack'in yasadiklari nedir? bu noktada bakarsak bu sorunun cevabi, jack'in karisina "buralari hep hatirliyor, biliyor gibiyim" demesini de hesaba katinca, onceki hayatindaki olaylari hatirliyor ve yeniden yasiyor oldugudur. ama bu cevap kesinlikle tatmin edici degildir. cunku, jack'in hayalinde karsilastigi delbert grady adli adam "biliyor musunuz bay torrance, oglunuz ucuncu parti bir kisiyi bu duruma dahil etmeye calisiyor."...."zenci bir asci." diyordu, yani jack'i oglunun zenci hallorann ile temasa gectigi yonunde uyariyordu. jack torrance bunu zaten onceden biliyor olamayacagina gore, gordugu herseyin tamamen hayal ve kendi kurmacasinin urunu oldugu gorusunun aksi burda kanitlanmis oluyor. delbert grady konusmanin sonrasinda ise bildigimiz gibi jack'i karisini ve oglunu oldurmeye ikna ediyor. buradan hareketle, jack'in gordugu delbert grady'nin, overlook otelinin jack'i ikna etmesi ve gerektiginde yardim etmesi icin yarattigi bir hayalet oldugunu soylemek yanlis olmaz. peki madem grady overlook otelinin gucunun urunu, jack'in gordugu diger seyler de mi oyle? bu sorunun cevabini dusununce hersey tamamen karisiyor. hicbir ihtimal yuzde yuz tutarli olamiyor. kubrick sahane calisiyor, gercek ile gercekustu karisiyor, hepsi birbirinin icine giriyor ve hicbiri tam dogru olmuyor. kubrick diyor ki; filmde "olaganustu" unsurlar devrede mi, izleyici emin olamiyor - ta ki wendy'nin jack'i kilitledigi kilerin kapisi delbert grady tarafindan acilincaya kadar. burada olaganustu guclerin devrede oldugu %100 kesinlesiyor (kubrick istedigini gerceklestiriyor). ama onceki olaylarin olaganustu mu, hayal mi, ne oldugu yine anlasilmiyor.

benim kisisel yorumum sudur: jack torrance'in onceki hayatindan enstantaneler hatirlamasi surekli olan bir sey degildir. sadece otelde olmustur. jack diyor ki: "... i mean, we all have our moments of deja-vu, but this was simply ridiculous. it was like i knew what was behind every corner of the hotel." (.. hepimiz deja-vu'lar yasariz, ama bu kesinlikle sacma sapandi. otelin her kosesinden ne cikacagini biliyor gibiydim.) eger jack otele gelmeden once de eski hayatindan bir seyler hatirlayip yasasaydi, kendisine boyle bir seyin ilk defa oldugunu soylemezdi. dolayisiyla, jack'in onceki hayatindan bir seyler hatirlamasi olayinin yalnizca otelde vuku buldugunu cikarabiliriz. bu da, otelin "ruhunun" (essence) jack tarafindan tanindigi teorisiyle cikmamizi sagliyor. yani grady'nin de dedigi gibi, jack hep o "otelin"dir. hangi vucutta olursa olsun otelin bir parcasidir ve otele gelir gelmez hemen taniyacak ve oteli sevecektir****. dolayisiyla bar sahneleri, barmenle konusmalar vs. hep otelin calismasidir. otel, jack'i tamamen ele gecirmek ve onu cinnete suruklemek icin jack'in kafasinda bu sahneleri yaratmistir. jack bunlarin gercek olmadigini bilmektedir ama niye oldugunu muhtemelen anlayamamaktadir. yani dedigim gibi iki teorinin birlesimi bence dogru olan: "otel, jack'in boyle bir hayal gormesini sagliyor"

* : jack karisini buyuk salonda azarlarken daktilodan kagidi sokup burusturup yere atiyor ancak karisi gittikten sonra daktiloda bir kagit goruyoruz ve jack yazmaya devam ediyor. bazilari bunun bir "devam hatasi" (continuity error) oldugunu ileri suruyor. digerleri ise kagidi daktiloya otelin guclerinin surdugunu iddia ediyor. bunla ilgili hicbir fikrim yok. bu arada, bu sahnelerde daktilo vuruslarini dikkatli dinlerseniz, karisi tam girmeden once jack'in gercekten de "all work and no play makes jack a dull boy" yazdigini duyabilirsiniz.

** : "shining" kabiliyetiyle ilgili hallorann'in danny'e soyledigi su laflari dikkatli dusunmenizi salik veririm. "bazi seyler geride bir iz birakir, yanmis bir tost gibi. bazi olaylar da geride, gerceklestirdikleri mekanda izler birakirlar. bu izleri herkes goremez, sadece "shining" sahipleri gorur. bu otelin gecmisinde bazi olaylar var. ve saniyorum ki bunlarin hepsi mutlu olaylar degildi..."

*** : jack torrance'in once salondaki labirent maketine, daha sonra da (pencereden dogru) labirentin kendisine bakakalmasi aklima kendisinde shining kabiliyeti olabilecegini, kendi sonunun o labirentte olacagini gordugu fikrini getirmisti. ki bu fikrimi destekleyen bir sey de, jack'in bu bakakalmalari sirasinda arkadan gelen rahatsiz edici (the ring'de de kullanilan) sesin, dikkat edilecek olursa, filmde sadece birileri bir "shining" yaptiginda kullaniliyor olmasi.

**** : jack oglunu ve karisini niye oldurmek istemistir? cevap kolay gorunebilir, "cinnet". ama bu tam dogru degil. tam nedeni anlamak icin filmdeki bir olaya donelim: danny'in 237'deki yasli kadin tarafindan bogazlanmasi. bu bogazlanma olayindan sonra wendy danny'in sagligindan suphe etmistir ve bunun sebebi her ne olursa olsun otelden ayrilmalari gerektigini soylemistir. jack'in delirdigi nokta, bu noktadir ("it's so fucking typical of you to create a problem like this when i finally have the chance to accomplish something.."). nedeni ise, jack'in overlook'a ait olmasi, bu nedenle overlook'u cok sevmesi ("i have never been this happy anywhere anytime in my life" "i love it..") ve buradan asla ve asla ayrilmak istememesidir ("..i wish we could stay here for ever, and ever.. ever."). jack, otelden ayrilinmasi gerektigi lafi cikinca bir anda deliye donmus ve odayi terketmistir. beyzbol sopali wendy - jack sahnesi ise ayni meseleyi bir adim ileri goturmektedir (ve hayatimda seyrettigim en guzel bir kac sahneden biridir, seni seviyorum jack nicholson). bu sahneden hemen onceki sahnede, delbert grady jack ile konusmus ve onu karisini ve cocugunu oldurmesi icin ikna etmistir. grady bir sonraki hayatinda karisini ve cocuklarini oldurmus olmasinin nedenini ise onlarin overlook'u sevmemesi olarak aciklamistir ve bu mukemmel bir sekilde jack torrance'in durumu ile de uyusmaktadir (grady: "my family, mr. torrance. they didn't care for the overlook once. one of my daughters actually stole a box of matches and tried to burn it down. but i, corrected them, sir. and when my wife tried to prevent me from doing my duty, i corrected her.) kisin ortasinda boyle bir yerde kapali kalmak muhtemelen grady ailesinde sorunlara yol acmistir ve grady'nin karisi otelden ayrilmak istemistir. ustune ustluk sonradan kizi oteli yakmaya calisinca, otelin bir parcasi olan grady deliye donmus ve ailesini dogramistir. iste grady bunlari jack'e anlatir, onun da "bir seyler yapmasi gerektigini" soyler, ve bu sahneden sonra wendy'nin beyzbol sopali sahnesi gelir. wendy'i oldurmeyi kafasina koymus olan jack onunla konusmaya baslar:

wendy - i think maybe he should be taken to a doctor...
jack - when do you think "maybe he should be taken to a doctor"??
wendy - as soon as possible..?!
jack - "as soon as possible"..?!

danny'i mumkun oldugu kadar kisa surede doktora goturmek demek, otelden ayrilmak demektir. jack bunu asla kabul edemez.

jack - you think his health might be at stake.
wendy - yes..
jack - you are concerned about him.
wendy - yes..
jack - and are you concerned about me?
wendy - of course i am!
jack - of course you are!! have you ever thought about my responsibilities? have you ever had a single-moment's-*thought* about my responsibilities to my employers?...

burada jack, grady'nin bir kopyasi gibi davraniyor. grady, "karim gorevimi yapmaktan beni alikoyunca ben de onu duzelttim" demisti. simdi jack karisina aynisini diyor, "isverenlerime karsi sorumluluklarimi dusundun mu? 1 mayis'a kadar buraya bakmak uzere bir sozlesme imzaladim ben..."

jack kafayi yemistir, ama karisini oldurmek istemesinin bir "sebebi" vardir: cok sevdigi, bir parcasi oldugu, asla ayrilamayacagi overlook'tan ayrilmak istemektedir karisi. ve jack'in baltasi hesap sormaktadir.

raif bey

2010-07-01T20:34:00.001+03:00

kimi zaman cok seversin, kimi zaman cok canin yanar, kimi zaman oylece suskun kalirsin sadece…

belki ben raif bey degilim, o maria puder degil, hatta hayatimiz sabahattin ali’nin kaleminden dokulen kurk mantolu madonna romani degil ama

ruhumda infial yaratir bu sozler;

“…muhakkak ki dunyanin en luzumsuz adamiydim.hayat beni kaybetmekte hicbir sey ziyan etmeyecekti.”

“nicin ilk defa gordugumuz bir peynirin esvafı hakkinda soz soylemekten kactigimiz halde ilk rasgeldigimiz insan hakkinda son kararimizi verip gonul rahatligiyle oteye geciveriyoruz?”

“bu yasimdan beri mevcudiyetinden bile haberim olmayan bir insanin vucudu birdenbire benim icin nasil bir ihtiyac olabilirdi?”

“…zaten kucuklugumden beri saadeti israf etmekten korkar, bir kismini ilerisi icin saklamak isterdim.”

“…cunku muphem bir his bana, kim olursa olsun bir insani tamamen gordukten ve gorduklerini kendinden saklamadiktan sonra, ona hicbir zaman busbutun yaklasilamayacagini fisildiyordu.”

” ‘demek beni kiskanmiyorsunuz ha?’ dedi ‘beni sahiden bu kadar cok mu seviyorsun?’ “

“icinde hakikaten sevmek kabiliyeti olan bir insan hicbir zaman bu sevgiyi bir kisiye inhisar ettiremez ve kimseden de boyle yapmasini bekleyemez. ne kadar cok insani seversek, asil sevdigimiz bir tek kisiyi de o kadar cok ve kuvvetli severiz. ask dagildikca azalan bir sey degildir.”

What Is Globalization?

2010-07-01T20:25:00.001+03:00

Question:

What is the truest definition of Globalization?

Answer:

Princess Diana’s death.

Question:

Why?

Answer:

An English princess with an Egyptian boyfriend crashes in a French tunnel, driving a German car with a Dutch engine, driven by a Belgian who was drunk on Scottish whiskey,

followed closely by Italian paparazzi on Japanese motorcycles;

treated by an American doctor, using Brazilian medicines.

This is sent to you by an American, using Bill Gate’s technology and you are probably reading this on your computer,

that uses Taiwanese chips and a Korean monitor, assembled by Bangladeshi workers in a Singapore plant; transported by Indian lorry-drivers, hijacked by Indonesians, unloaded by Sicilian longshoremen and trucked to you by illegal Mexican workers…

And that is what Globalization is :)

Against Me! - Baby I'm An Anarchist

2010-06-24T21:47:00.003+03:00

ağustos böceği

2010-06-16T20:15:00.001+03:00

Bir ağustosböceği doğmadan önce toprağın altındaki bir lavrada ortalama olarak 12 yılbekler. Evet, tam 12 yıl. 12 yıllık hapislikten sonra dünyaya gelen garibanınömrü adında yazılıdır: Ağustos. Yani topu topu bir ay… Şarkı söyleyen yalnızcaerkek ağustos böceğidir. Çünkü dişi, en güzel şarkıyı söyleyeni kendine eşseçecek ve çiftleşecektir.

death to death penalty...

2010-06-14T17:22:00.001+03:00

Amnesty International from Digital District™ VFX Post-Pro on Vimeo.

kadın...

2010-06-09T17:36:00.001+03:00

Kadınlar iki salak erkek arasından yakışıklı olanı,

iki yakışıklı erkek arasından zengin olanı,

iki zengin erkek arasından salak olanı seçerler...

ben ölürsem...

2010-06-01T16:11:00.001+03:00

"Ağladığını istemem ben ölürsem. Beni en sevdiğin halimle hatırla. Uzak bir yerde çalıştığımı düşün. Hayatta olduğuma inan. Bir gün gelir kendiliğinden geçer bütün üzüntün. Her yeni gelen günü yeni bir ümitle beklemeli. Her yeni gün yeni havalarla gelir. Gece, yağan yağmurla uyursun.
Sabah, bir de bakarsın odan güneşli. Her gelen vapur, tren yeni insanlarla gelir. Ben esmerdim güzelim, bu sefer bir sarışını seversin. Aşk yaşayanlar içindir."

wanna google wave me (:

2010-05-27T22:38:00.001+03:00

Sevginin Gücü - Kaan Sezyum (Moral Bozukluğu ve 31 Soundtrack)

2010-05-27T22:21:00.001+03:00

Sizi tanımıyorum ama,

Göğüsleriniz çok güzel.

Sizi tanımıyorum ama,

Kıçınız pantolonun içinde çok güzel görünüyor.

Sizi tanımıyorum ama,

Memeleriniz harika.

Sizi tanımıyorum ama,

İmkan bulsam dakikasında...

Tanışırım ben.

Tyler Durden's Words of Wisdom

2010-05-27T21:41:00.001+03:00

Kurban - Yine (drums session)

2010-05-23T20:47:00.001+03:00

hayvannnn (:

Kemal Kılıçdaroğlu ve Sünnetsiz olmak...

2010-05-21T21:04:00.001+03:00

“Sünnetsiz” suçlamasını duyunca...

Siyasi anı kitaplarında yer alan çok matrak bir öyküyü anımsadım.

Olay şu:

50’li yıllarda CHP Genel Sekreterliği görevini yürüten Kasım Gülek için, muhalifleri “sünnetsiz” iddiasını ortaya atmışlar.

Kasım Gülek bu iddiaya öyle bir yanıt vermiş ki, iddiayı ortaya atanlar kaçacak delik aramış. Ne mi demiş Kasım Gülek?

Şunu: “Bunu söyleyenlerin karıları ne kadar da dedikoducuymuş böyle.”

Bandista -- Yan Babilon!

2010-05-20T20:28:00.001+03:00

YAN BABiLON

Evire çevire seni öyle bir döverim

Bir o kadar dayak da ben yerim netekim
Elindeki çoksa az olanla paylaş
Nasıl müzisyen bilemiyo'm şu Serdar Ortaç

Koyudan açığa doğru tüm renkler ton ton
Benim memurum isini bilir dediydi Tonton
Bir elimde Mikrofon kafamda da ponpon
Uçuyo'n dediler bana yere de kon kon

Ister olsun ister astinomia Fon polis
Burda vurdu Ferhat'ı orda gitti Aleko'n
Lakin Atina'da bu kez işlemedi tiyatron
Bu sefer de sen yan, yan yan yan Babilon

Yan yan yan Babilon
Yan yan yan yan yan yan
Yan yan yan Babilon
Bu sefer de sen yan, yan yan yan Babilon

Yine tersoya düştüm kafamda harmanım
Içine edeyim böyle nankör karmanın
Her mevsim ekilip Bitmeyen tarlanın
Kargasını kovalasan ne yazar kemâlım

İskele Alabanda yelkenler fora
Derrida'nın sevdiğim bir eseri Khora
Feylezoflar dünyayı yorumladı ama
Öldürmeyeceksin emirde Tora derdi Doğum

Ister olsun ister astinomia Fon polis
Burda vurdu Ferhat'ı orda gitti Aleko'n
Lakin Atina'da bu kez işlemedi tiyatron
Bu sefer de sen yan, yan yan yan Babilon

Yan yan yan Babilon
Yan yan yan yan yan yan
Yan yan yan Babilon
Bu sefer de sen yan, yan yan yan Babilon

kürk mantolu madonna ( Bir Sabahattin Ali Güzellemesi )

2010-05-19T19:26:00.001+03:00

Edebiyat dediğimiz şey kelime itibariyle sınırları beraberinde getirir. Dönemin siyasi durumu, yayınevlerinin izledikleri yollar, o dönemki kitap satışları, gündem vb. pek çok şey bir kitabın başarısını etkiler. Bir de her dönem tutan belirli numaralar vardır. Pişirilip pişirilip önümüze konur ama ne hikmetse insanımız bundan yana şikâyetçi değildir. Birbirinden saçma kişisel gelişim kitapları, kadınların bastırılmış duygularını bastırılmış şekilde okşayan aşk öyküleri, TV kanallarında her gün boy göstermeyi marifet sanan popüler insanların, konusu mühim olmamak üzere karaladıkları her şey de bunlara dâhildir.

Bazense en karışık dönemde, siyasi olayların içerisinde boy gösterseler de gerçekten insanî olan bazı duyguları dile getirebilen, döneminde tepki toplayan, kitapları yakılan ve de yasaklanan, ölümleri bile meçhûl olan(!) yazarlar çıkar ortaya. Sabahattin Ali gibi.

Dört sene önce Rutkay Aziz’in yönetmen ve başrol oyuncusu olduğu “Benim Meskenim Dağlar” adlı bir oyun izlemiştim. Oyunun baş kahramanı aslında Sabahattin Ali’ydi. Çünkü onun bugüne kadar hayat verdiği tüm kahramanlar bu oyundaydı. Oyunu izledikten sonra aslında birkaç kahramanıyla tanışmıyor olduğumu fark etmiş, heyecanla tüm basılmış eserlerini yeniden okumuştum. Beni gerçekten etkileyen bir tutkuyu barındırdığı ve yaşamayı en çok istediğim yer olan Prag’da geçtiği için Kürk Mantolu Madonna’yı ayrı bir kenara alıvermiştim.

İsmi itibariyle, romanda (ya da yazarın deyimiyle uzun hikaye / novella) bir kadının parmağının olduğunu tahmin etmesi zor olmasa da kitabımız başlangıçta bir anti kahramanı, Raif Bey’i barındırıyor. Öykü, kabataslak baktığımızda edebiyat dünyasında başka örneklerine de rastlayabileceğimiz iki ayrı bölümden oluşuyor. İlk bölüm Raif Bey’le aynı bankada çalışan bir memuru konuşturuyor. Aslında, hikâyeye de özet geçtiği varsayılabilecek bu bölümde Raif Bey tanıtılıyor. Amansız bir hastalığa düşmüş, son derece eğlencesiz ve sıradan bir aile hayatı olan Raif Bey hayata emanet olarak tutturulmuş bir memurdur. Ama nedense aynı odayı paylaştığı yeni ve genç memurun dikkatini çeker. Ve araştırmasına başlayan memur, Raif Bey’in dünyasına bir defter sayesinde girebilir. İşte ikinci bölüm de bu defterde yazılanlardan oluşmaktadır.

Raif Bey’in hayata olan puslu bakışlarının nedeni aslında bir aşktır. Son derece tutkuyla ve masalsı şekilde cereyan eden olaylar Raif Bey’i imkânsız bir ilişkinin kollarına bırakmıştır. Sergide gördüğü kürk mantolu bir kadının portresine hayranlıkla bakakalır Raif Bey. Kadın biraz vahşi, biraz mağrur, biraz da gizemlidir. Çocukluk yıllarından bu yana hâyâl dünyasında yaşattığı bu masalsı kadın biraz Halit Ziya’nın Nihal’i, biraz Vecihi Bey’in Mehcure’si, biraz Kleopatra, biraz da Âmine Hatun’dur. Günlerce aynı sergiye gidip, saatlerce izler bu güzel kadını. Ta ki, sürekli o resme baktığını fark eden laubali bir kadın gelip de sorularıyla kahramanımızı utandırana kadar. Öylesine sıkılgan, öylesine mahcuptur ki Raif Bey, kadının yüzüne doğru düzgün bakamaz ve günlerdir izlediği Madonna’nın ta kendisinin karşısında olduğunu anlayamaz. Birkaç gün sonra yolda Kürk Mantolu Madonna’ya rastlar ve takibi sonucu bir eğlence kulübünde şarkı söylediğini öğrenir. Mahcup bir delikanlı, Prag gibi bir şehirde, sihirli bir kadına aşık olmuştur. Kadın, delikanlının tam zıddı karakterdedir. Fazlasıyla hazır cevaptır, bir erkek gibi rahatça konuşur ve samimidir. Daha önce hiçbir kadınla yakınlaşmamış olan Raif Bey’in kendini kaptırmaması mümkün değildir…

Yaşanan ilişkide, tarafların kişisel problemleri, hayatta kalma ve ailelere olan bağlılık işin içine girer. Ve kontrolden çıkar ilişki. Babası Raif Bey’i Türkiye’ye çağırır. Ama olaylar burada noktalanmaz. Sürprizler olur. Bu sürprizler kitabın son sayfalarına doğru cereyan eder ve okuyucu işte aslında burada hayran kalır yazara. Öylesine güzel bir kurgusu vardır ki, bu öykü aynı dönemde patlama yapmış pek çok Rus eserle kıyaslanabilecek kadar keyifli ve edebî açıdan önemlidir.

Yazar öyle güzel bir dil kullanmıştır ki, ilk basımı 1943’te yapılmış olan bu öyküyü bugün bile okuduğunuzda yabancılık hissetmezsiniz. Kitabın YKY’nin (ilki 1998’de sonuncusu 2006’da olmak üzere 20 tane) yaptığı baskılarında, bazı eski Türkçe kelimelerin karşılıkları, bu ayardaki diğer kitaplarda da olmasını ümit ettiğim gibi, kelimelerin geçtiği sayfaların köşelerinde belirtilmiştir. Sabahattin Ali’nin, eski eserlerin Türkçeleştirilmesi kapsamında eserleri katledilen yazarlardan olmayışı da ayrıca sevindirici.

Günümüz aşk öykülerinden farklı olarak, insanın iç dünyasına, korkularına gerçekten yer verir Kürk Mantolu Madonna. İnsanlar hırsları olan, iradeleri olan, yalnızlığı kabul edemeyen varlıklardır. En sıradan görünenimizin bile içinde ne fırtınalar koptuğunu, o insanın derinine inmeden tasavvur edemeyiz.

Tutku dediğimiz şey bazı duyguların devamlılığı için tek koşuldur. Bazen ilişkiler başlar ve biterler. Yaşanabilecek her şey ya sona ermiştir, ya da yaşanmaya değer dahi görülmezler. Genellikle de tüketiriz insanları. Tüketmeye şartlandırılmış bir dünyada da bundan daha olağan bir yol görünmüyor. Tüketme eylemi çılgınlık noktasına ulaştığı anda da sevgi yok oluyor. Bir insanla hayatınızı, onu gerçekten sevdiğiniz için paylaşmıyorsanız, tam da orada bitmesi kesinleşiyor ilişkilerin.

İşte tutku, cinsel isteği körükleyen, karşı cinse aşağılardan bakmayı sağlayan, ulaşılsa da istenir yapan, vazgeçirmeyendir. Bazen tutku bittiğinde yaşam biter, bazense yaşam bittiğinde tutku biter. Tıpkı Kürk Mantolu Madonna’da olduğu gibi…

orjinal yazı için;

http://aaysenur.blogspot.com/2010/04/kurk-mantolu-madonna-bir-sabahattin-ali.html

Chris Jordan Photography

2010-05-19T18:39:00.002+03:00

of of ):

My Chemical Romance - The Ghost of You

2010-05-19T18:06:00.001+03:00

TomTom Darth Vader Reklamı

2010-05-15T17:21:00.002+03:00

Ville Valo feat. Natalia Avalon - Summer Wine

2010-05-12T20:58:00.002+03:00

bloxoo

2010-05-03T16:00:00.000+03:00

ERTELENMİŞ SÖZCÜKLER

2010-04-29T21:45:00.000+03:00

Ertelenmiş sözler var dilimde
Buruşmuş bir kâğıdın içinde duygularım.
Gecikilmiş bir aşk yazılı köşeye atılan kâğıtta
Hiç bir şey için geç değil belki
Belki, şimdi tam zamanı.
Bir de yürek sözden anlasa...

Hergün bir sonrasına ertelenir itiraflar
Bir kaçış ki, bu insanı kendinden eder
Sorular döner beynimin içinde
Beynin içinde satır satır işlenir duygular
Bir gün sonraya ertelenir hergün.

Bir yaprağın yere düşüşü gibi olabilsem
Ağır ağır süzülsem herşeyin farkında olarak
Bir şelale gibi olsam
Coşkunca düşsem arzularımın yüreğine
Korkularımı erteleyebilsem bir anlığına
Hergün koskoca bir yaşam ertelenir oysa.

Sözcüklerin ucuna yüklüdür yaşam
Kendimin kendimle savaşı bu
Kendimle ertelenmiş sözcüklerimin savaşı
Korkularımızın esiri olmuşuz
Ertelenmiş bir yaşam var sırtımızda
Ertelemiş sevdalar yaşarız
Ertelenmiş dostluklar
Ertelenmiş kendini buluşlar.

En çokta yüreğimizdeki parıltıları erteleriz.
Oysa sevmek, daha kolay gözükür korkmaktan.
Sevsek hesapsızca,
Aşık olsak ertelemeden yüreğimizdekileri.
Sözcükler aksa billur bir su gibi
Ertelemesek yaşamımızı.

Belki olacak ertelemesiz yaşayışlar
Bir umut ışığı yanar yürekte
Umudu erteleriz bu sefer
Umudu erteleriz bir sonraki güne.
Ertelenmiş bir umudun sırtına yüklemişiz korkularımızı
Ertelenmiş sözcüklere saklamışız yüreğimizi
Ertelenmiş bir varoluş yaşarız.

Gassan SATAR

bu aralar...

2010-04-28T21:29:00.002+03:00

Yalnızlık bir mahrumiyet değil lükstür.

Hayat, dar bir patikada ilerlediğiniz
sırada aniden karşınıza çıkan bir
ineğin, iri siyah gözleriyle gözlerinizin
içine uzun uzun, derin derin
baktıktan sonra mööö diyerek kıçını
dönüp salına salına, osura osura çekip
gitmesi kadar anlamlıdır.

Balıkçılarda kiloyla satılan
pahalı büyük balıkların ağzına
ucuz küçük balıkları doldururlar
ki, ağır çeksin. Sonra balığı
temizlerken ağzını açarlar
ve müşteri görmeden küçük
balıkları yere dökerler. Evlilik
de üçkağıtçı bir balıkçıdan balık
almaya benzer. Bir bakmışsın
ki eşin, ağzını açmış yerlere bir
sürü küçük balık kusuyor.

Her sabah sana kahvaltı hazırlayan birine, belki
sevgiline, belki bir kafenin aşçısına, garsonlarına,
ama sabahları getirip önüne özenle kahvaltı
koyan o birilerine sabahları kimin kahvaltı
hazırladığını hiç sordun mu?

Cehenneme Övgü

2010-04-27T19:28:00.000+03:00

“Cennet totaliterdir, çünkü vatandaşlara sunulmak istenen yeryüzü cenneti, hükümetlerin kendi tasarımıdır. Bu cennetin nasıl bir şey olacağı, uzmanlar ve politikacılar tarafından kararlaştırılır.”

“Cehennem, yönetici sınıflara ve partilere karşı en önemli meydan okuma, onlara karşı en büyük tehdittir. Onların da yanılabileceğini, kendilerinden daha büyük güçler tarafından cezalandırılabileceğini ima eden bir tehlikedir cehennem.”

“Dünyayı sözcüklere tutsak ettik. Bu süreçte biz de, kendi sözcüklerimizin tutsağı olduk.”

“Biz gerçeğin kendisiyiz. Bırakın oyunlarını oynasınlar. İktidarların en büyük korkusu muhalefet değil, ciddiye alınmamaktır.”

“Cinsel kimlikle ilgili özgürlük ve kurtuluş, hiçbir kimlik, model ve imaja uymamakla mümkün olabilir ancak. “Model” içimizdedir ve ne kadar insan varsa o kadar da model hatta her birimizin bin bir çeşit modeli vardır.”

“Ölümü yadsımanın, ölümsüzlüğe öykünmenin en acizane arayışları türümüzün yok olup olmama ikilemiyle aynı anda gündeme geliyor. Ölümü yadsıyarak, ölümü gülünç ve çaresiz çabalarla ertelemeye çalışarak hayata körleşiyoruz.”

“Sırf günü huzurlu geçirmek için sık sık “evet” der, ama aslında “hayır”ı kastederiz. Uyuşmak suretiyle başkalarıyla aramızda bir bağ kurarız. Anlaştığımız insanları sever, uyuşmadıklarımızdan hoşlanmayız. Genellikle uyuşmamaktan çok uyuşmaya vakit ayırırız.”

“Anlaşmamak suretiyle yalancılıktan kurtulur, özgürleşiriz.”

“Fotoğraf makinesiyle olan ilişkimiz, düğmeyle gelen imajın nasıl gerçekliğin yerini aldığını gösteriyor. Deklanşöre her basış, fotoğrafı çekilen her şeyin tüketildiği, doğal ortamından koparılıp birbiriyle bağıntısız bir dizi görüntünün parçası demek. “

“Sensiz yaşayamam” sözü, bir başkasına kendini sunmak anlamına gelir. Bu sözü söyleyen kişinin demokrasi, bağımsızlık, özgürlük konusunda “vazgeçilmez” inançları olabilir. Ama aşkta bunların tam karşıtı olan değerler benimsenir. Sevdiğimize sahip olma karşılığında biz de sahiplenilmeyi öneririz.”

“Her zaman sarhoş olmalı. Her şey bunda: Tek sorun bu. Omuzlarınızı ezen, sizi toprağa doğru çeken Zaman`ın korkunç ağırlığını duymamak için, durmamacasına sarhoş olmalısınız.”

asfalt dünya -- beni severmiş o...

2010-04-21T21:42:00.002+03:00

son yolcusu o eski zamanların
sana yazmıs özlem dolu mektubu
tek derdi guzel sonları masalların
gözyasları doldurmus giderken bosluğu
en cok beni severmis o
beni aramıs gözleri giderken
en cok beni severmis o
beni aramıs gözleri
kalbinde belirsiz bi yolun kuskusu
titrek sesinde umutların avuntusu
bir mendil eski bir resim bulduğum
tahta masasında bilmeden unuttuğu..

The true face of Leonardo Da Vinci

2010-04-21T16:57:00.002+03:00

kolibant amca Buzz

2010-04-19T23:41:00.002+03:00

Buzz'da izle

Rashit 2010 Dinazor

2010-04-18T16:31:00.001+03:00

Direc-T Git!

2010-04-18T15:56:00.001+03:00

Direc-T Hasret

2010-04-18T15:51:00.001+03:00