16 Eylül 2010 Perşembe

30undan sonra

"İnsan 30 yaşından sonra arkadaş yapamıyor kendine. 
Eş yapıyor, çocuk yapıyor, arkadaş yapamıyor. 
Yapsa da eskiler gibi olmuyor. 
Halbuki uykuya dalar gibi arkadaş olurduk okuldayken. 
Arkadaş olmak için yaratılmış gibiydik. 
Bir hafta içinde böbrek verecek hale gelirdik. 
Neden olmuyor bu işler 30 undan sonra? 
Neden olamıyor? 
Oysa o ne güzel bir iştah, o ne güzel bir açlıktı... 
Herkes herkese açtı. Seçer, bulur buluştururduk "ruh ikizlerimizi." 
Ne de çok ruhtaşımız vardı. Hiç açıkta kaldığımı hatırlamıyorum. 
Ruhumun güzel bir ikizi mutlaka olurdu yanı başımda. 
Ölümüne sevdiğim, uğrunda her şeyi göze alabileceğim, 
her şeyiyle güzel, her şeyiyle doğru, her şeyiyle kabul ettiğim... 
Basbayağı bir aşkla bağlı olduğum... 

Şimdi ne zor. Herkes kapalı kutu. 
Herkes kapanmış, kaplumbağa olmuş. 
Bir kahve içimi zorlu randevulara bakıyor. 
Yatıya kalmak bir tabu. 
Evler de gönüller de sımsıkı kapalı. 
Gençliğin en çok bu yanını özlüyorum. 
Ne güzelliğini, ne diriliğini, ne başıboşluğunu.
Aynı yazarı, aynı şairi seviyoruz diye kuruluveren dostlukları özlüyorum. 
Birbirimize yazdığımız o uzun, o sapıklık derecesindeki ayrıntılı mektupları özlüyorum. 
Birbirimizi eleştirmeyişimizi özlüyorum.
Birbirimizin dedikodusunu yapmayışımızı özlüyorum.
Sevgili olarak kimseleri yakıştırmayışımızı özlüyorum. 
Arkadaşımı koruyacağım diye annemle yaptığım şiddetli kavgaları özlüyorum. 
Kavgayı değilse de kavganın altındaki ruhu özlüyorum.
Dünyaya karşı arkadaşımın koruyucu meleği olmayı özlüyorum. 
Veya öyle olduğumu sanmayı... 
Çocuğum olsaydı tek bir arkadaşında bile kusur bulmayacaktım. 
Öyle söz vermiştim kendime.
Bırakacaktım arkadaşlık uykusunda mışıl mışıl uyusunlar. 
Bırakacaktım eve istedikleri gibi girip çıksınlar. 
Bırakacaktım istedikleri gibi buzdolabını talan etsinler. 
Bırakacaktım istedikleri gibi sevsinler birbirlerini.
Tek bir laf etmeyecektim. 
Kimseyi evine yollamayacaktım. 
Kızımın arkadaşı kızım, oğlumun arkadaşı oğlum olacaktı. 
30undan sonra arkadaş yapılamıyor. 
Kötülükten değil. Başka bir şey. 
Ama neden çözemiyorum..."

8 yorum:

  1. Olurda birgün bir yerde karşılaşırsak
    Ne düşünüyorum diye iç geçirirsen
    Şimdiden söylüyorum senden sonra ben
    Hiç yol almadım
    Yüzünde gülümsemeyle selam verirsen
    ve mutlu olursan benim adıma
    Şimdiden söylüyorum o sahte tavrına
    Hiç inanmazdım

    Çünkü ayrılık ve biz aynı cümlede durmuyoruz
    Devriliyor cümleler kuramıyoruz
    Başka hikayelerde oyunlar oynuyoruz
    Kazanmıyoruz üstelik hep bozuyoruz

    YanıtlaSil
  2. yorum için teşekkürler ADSIZ (:

    YanıtlaSil
  3. adsız sana kurban olsun (.

    YanıtlaSil
  4. ADLI kurban olsa daha iyi (:

    YanıtlaSil
  5. kurbanın adı olmaz kurbanın kime kurban oldugu önemli filan:)oldu mu?

    YanıtlaSil
  6. dur bakiim, hımm, olmuş (:

    YanıtlaSil
  7. 30una kadar arkadaş yaptıklarınla yetinebilmelisin,
    Üzüldüğünde omzunda ağlayacak,
    kadehine eşlik edebilecek, yalnızım demeyeceğin birileri,
    hala varsa yanıbaşında,
    arama daha fazla
    30unda hala yanında olanlar zaten
    dostluk mertebesindelerdir,
    ve sen çok şanslısındır, dostu olabilen bir insan olarak...

    YanıtlaSil
  8. seni düşlerime aldım,
    uykusuz kaldım.
    seni uykularıma aldım,
    düşsüz kaldım.
    başıma aldım, sensiz;
    gönlüme aldım,başsız
    sensiz, yollarda pulsuz,
    pullarda mektupsuz kaldım.
    sana adlar aradım,
    ardında adsız kaldım.

    YanıtlaSil

serbest stil bi sıçma (: